دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

محبت به همسر مظهر ربوبیت الهی

شاید پیمانی ارزشمندتر و مهم تر از پیمان همسری نباشد.
محبت به همسر مظهر ربوبیت الهی
محبت به همسر مظهر ربوبیت الهی
نویسنده: علی محمدخانی

شاید پیمانی ارزشمندتر و مهم تر از پیمان همسری نباشد. انسان به طور طبیعی گرایش به زوج و همسر دارد؛ زیرا آرامش و آسایش را تنها می‌تواند در سایه همسر تجربه کند. (روم، آیه 21، نور، آیه 32)

از پیامبر گرامی(ص) روایت است که فرمود: «حبب الی من دنیاکم ثلاث: النساء و الطیب و جعلت قره عینی فی الصلاه . از دنیای شما سه چیز مورد علاقه من قرار است. زنان، عطر و نور چشم من در نماز است. (محمدبن محمدالغزالی، احیاء علوم الدین، قاهره، مطبعه العثمانیه المصریه ، 3319، ج4، ص552 به نقل از نسائی از حدیث انس بن مالک؛ نیز محمدباقرمجلسی، بحارالانوار، ج76، ص141. روایت‌های 8 و 9، باب 91)

هواهای نفسانی، بدترین دشمن انسان

اصولا بر اساس آموزه‌های اسلامی، تمامیت ایمان به تمامیت محبت به همسر به ویژه در میان مردان است. مردان با محبت به زن جلوه‌هایی از مظهریت ربوبیت الهی را به نمایش می‌گذارند؛ زیرا خداوند محبت کامل است و انسان کامل کسی است که مظهر این نام الهی باشد. مرد با محبت خویش به همسرش این خدایی شدن خویش را به نمایش می‌گذارد. از امام صادق(ع) روایت است که فرمود: العبد کلما ازداد للنساء حبا ازداد فی الایمان فضلا؛ هرچه محبت مرد بر زن بیشتر گردد، بر فضیلت ایمانش افزوده می‌شود. (صدوق، من لایحضره الفقیه، ج3، ص152)

ازدواج موجب می‌شود تا نصف ایمان حفظ شود و با کارهای دیگر نصف دیگر حفظ می‌گردد. در حقیقت حفظ نصف ایمان در انسان به ازدواج است؛ زیرا بزرگترین دشمن انسان هواهای نفسانی و خواسته‌های شهوانی است که تسلط خواسته‌ها و شهوت‌های جنسی بویژه در مردان بیش از دیگر شهوات است. اگر مردی شهوت خویش را حفظ کند، انسان متقی است؛ زیرا بزرگ‌ترین دشمن انسان، هواهای نفسانی است که او را به سوی بی تقوایی می‌برد و ایمان را از دل او بر می‌کند. کسی که بر هواهای نفسانی تسلط یابد، بر بزرگترین مدعی خدایی پیروز شده و تسلط یافته است؛ چرا که بزرگ ترین دشمن بشریت همین هواهای نفسانی است که در درون آدمی او را وسوسه کرده و می‌کوشد تا بر او تسلط یابد. از این رو گفته‌اند: اعدی عدوک نفسک التی بین جنبیک؛ دشمن ترین دشمن تو همان نفس (هواهای نفسانی) است که در درون توست.بسیاری از انسان‌ها همین هواهای نفسانی خود را الهه و معبود خویش قرار می‌دهند: افرایت من اتخذ الهه هواه و اضله الله علی علم (جاثیه، آیه 32) بنابراین، اگر کسی از این هواهای نفسانی بگذرد و بر آن تسلط یابد، ایمان واقعی را تجربه کرده و از ضلالت رهایی یافته است. در این میان هواهای شهوانی جنسی قوی‌ترین و کارکشته ترین نیرویی است که در درون آدمی قرار دارد و هرکسی پشت شهوت جنسی را به زمین بمالد، پیروز میدان ایمان خواهدبود. از این رو گفته شده با ازدواج می‌توان این قدرت مهارنشدنی شهوت جنسی را مهار کرد و پشت آن را به خاک مالید و با آن نصف ایمان را حفظ کرد. محبت به همسر، به سبب اینکه کمک می‌کند تا مهمترین قدرت شهوانی مدیریت شود، موجب می‌شود تا آدمی به کمال ایمان نزدیک تر شود و از شرور نفس در امان ماند و احتمال گمراهی و ضلالت به شدت کاهش یابد.

مقاله

نویسنده علی محمدخانی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
دین و دنیایت را به خدا می سپارم

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد
دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده .
Powered by TayaCMS