دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

مصادقة الاخوان

کتاب حدیثى است در آیین دوستى و برادرى.
No image
مصادقة الاخوان

کتاب " مصادقه الاخوان " که با نام " حقوق برادران دینی در اسلام " نیز معروف است حاوى 43 باب و ,, ,,125 حدیث درباره دوستى و برادرى دینى اسلامى و حقوق برادرى است. هرچند که اعتبار سند و عدم آن در اینگونه کتب که موضوعش اخلاق و آداب است چندان مؤثر نیست و همینقدر که انسان علم به مجعول بودن حدیثی نداشته باشد عمل به آن جایزاست و صحت و سقم سند در امثال اینگونه موضوعات چندان مدخلیت نخواهد داشت اما فقیه عالی قدر سند تمامی روایات را یک به یک تا به امام معصوم (ع) ذکر کرده است.
این کتاب به کوشش تنى چند از نویسندگان به فارسى ترجمه شده است. از آن جمله محمد تقى دانش پژوه است که دو چاپ از ترجمه او وجود دارد: 1. آیین دوستى و برادرى در مکتب اسلام، چاپ انتشارات مفید، قطع رقعى، 60 صفحه. 2. چاپ مکتبة الامام صاحب الزمان العامة، عراق، کاظمیه، چاپ زیر نظر سیدعلى خراسانى کاظمى، 88 صفحه 3. حقوق برادران دینى در اسلام، ترجمه و تنظیم مجید ب، قم: انتشارات بشیر، 159 صفحه، 1404.

 ,:ساختاربندی کتاب
این کتاب دربردارنده سی باب با عناوین ذیل می باشد
باب اول: اقسام برادران
باب دوم: حدود برادران
باب سوم: مهربانی به برادران
باب چهارم: برگزیدگان برادران
باب پنچم: گردآمدن و گفتگوی برادران
باب ششم: مواسات برادران
باب هفتم: حقوق برادران درباره همدیگر
باب هشتم: مؤمن برادر و آینه مؤمن است
باب نهم: اطعام برادران
باب دهم: سودمندی برادران
باب یازدهم: دوری کردن و هراس برادران از یکدیگر
باب دوازدهم: دوستی برادران
باب سیزدهم: ثواب خوشرویی با برادران
باب چهاردهم: رسیدگی به کارهای برادران
باب پانزدهم: نهی درخواست کاری از برادران
باب شانزدهم: زیارت برادران
باب هفدهم: توجه به برادران
باب هجدهم: دست دادن با برادران
باب نوزدهم: شاد کردن مؤمن
باب بیستم: بخل بر برادران ,,
باب بیست و یکم : شکایت بردن پیش برادران
باب بیست و دوم: دیدار برادران و رنجاندن آنها
باب بیست و سوم: ثواب به هم زدن معامله به درخواست برادر مسلمان
باب بیست و چهارم :آزمایش برادران
باب بیست و پنجم: صداقت در برادری و اطمینان به برادران
باب بیست و ششم: خوار ساختن برادران
باب بیست و هفتم: معطر کردن برادران
باب بیست و هشتم: دعا درباره برادران
باب بیست و نهم: پوشانیدن برادران
باب سی ام: کسانیکه از برادری با آنها باید پرهیز کرد

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
Powered by TayaCMS