معرفی و نقد منابع عاشورا

کتاب معرفی و نقد منابع عاشورا به قلم سید عبدالله حسینی، با معرفی، نقد و بررسی منابع قیام امام حسین(ع) تلاش دارد تا آموزه های تشیع را از انگاره‌های واهی بزداید.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، کتاب معرفی و نقد منابع عاشورا به قلم سید عبدالله حسینی، تلاشی در جهت مقایسه، ارزیابی و دسته‌بندی منابع قیام عاشوراست که در آن کتاب‌هایی که از اواخر قرن اول تا قرن دهم هجری قمری درباره قیام حضرت سیدالشهدا(ع) نگاشته شده، مورد بررسی قرار داده و چون کتاب‌هایی که پس از آن، به ویژه در عصر قاجار در این‌باره نوشته شده از ارزش تاریخی بی بهره‌اند به بررسی آنها نپرداخته است.
این نوشتار در محورهای سیر مقتل نگاری، شناسایی، معرفی و ارزیابی منابع دست اول بر اساس نوع روایت یا گزارش، منابع مورد استفاده و جهت گیری های هر کدام، شناسایی و نقد روایات که شامل سندشناسی، جهت‌گیری‌ها، نقاط ضعف و قوت، مطالب اختصاصی و اشتباهات هر مقتل و گزارش نگاشته شده است.
این پژوهش در راستای بررسی و تبیین تاریخ و سیره اهل بیت(ع) و به منظور پیراستن اندیشه شیعه از نگره‌های نادرست و ارائه روش صحیح تحقیق شکل گرفته و بر آن است تا با شناسایی و نقد و بررسی منابع مربوط به واقعه عاشورا، راهی پیش روی اهل تحقیق و عاشوراپژوهان قرار دهد. برای همین به بررسی منابع دست اول تا قرن دهم هجری پرداخته و با کاوش در داده‌های آنها، امتیازات، برجستگی‌ها و ضعف و کاستی‌های آن‌ها را برشمرده است با این باور که دسته‌ای از خطاها و انحرافات پدید آمده در خصوص عاشورا، از آن جهت است که هنوز پایه و اساس بسیاری از منابع بر عاشوراپژوهان نامعلوم است.
نویسنده این اثر بر این باور است که مطالعات تاریخی، همچون دیگر دانش‌ها بر روش و اصول ویژه‌ای استوار است که تنها با پیروی از آنها می‌توان یافت‌های تاریخی را پذیرفت و به آنها اعتماد کرد. شناخت پدیده‌های تاریخی، بیش از هر چیز به شناخت منابع آن پیوند دارد و میزان اتقان و استحکام داده‌های تاریخی به میزان استفاده آنها از منابع است، از این رو هرگاه داده‌ای تاریخی از آبشخور منابع بی‌بهره باشد، از سطح داستان و حتی افسانه فروتر می‌رود.
نگاهی به منابع عاشورا، گزارش‌های تاریخی، گزارش‌های رجالی، گزارش های جعلی و غیر واقعی، گزارش‌های داستانی، گزارش های تخیلی، گزارش‌های جامع و علل و انگیره‌های تحریف عاشورا عناوین فصل‌های هشت گانه این کتاب است.
معرفی و نقد منابع عاشورا به قلم سید عبدالله حسینی با همت پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در 364 صفحه رقعی، در شمارگان 1400 نسخه برای نخستین بار در زمستان 86 منتشر شد.
منبع: خبرگزاری رسا

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

دعا در نهج البلاغه

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد 23 دی 1395, 0:35

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28