نگرشی نو به ملاکات احکام

انتشار کتاب " نگرشی نو به ملاکات احکام "
ملاکات احکام و شیوه‌های استکشاف آن، به قلم سید محمد علی ایازی و از سوی انتشارات پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی منتشر شد.
در این کتاب که زیر نظر پژوهشکده فقه و حقوق معاونت پژوهش دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم تهیه شده است، نویسنده در پژوهشی فراگیر و گسترده و با رویکردی به فلسفه فقه، به گونه‌ای منطقی و اصولی ملاکات احکام را مورد کنکاش و بررسی قرار داده است.
در مقدمه کتاب، مؤلف هدف و انگیزه خود را از انتخاب چنین موضوعی به طور مفصل توضیح داده است: « با مشخص شدن مقاصد شریعت می‌توان قلمرو فقه را مشخص کرد و فهیمد فقه تا چه جاهایی می‌تواند حضور داشته باشد و تا کجا مسؤولیت و راهبرد دارد... با شناخت دقیق اهداف شریعت و تشخیص مراتب و درجات و اولویت‌های آن می‌توان بسیاری از تعارضات فقهی را برطرف ساخت... بررسی ملاکات، نوعی نگرش زیربنایی به مباحث حقوق و احکام می‌دهد؛ نگرشی نو و بدیع، نگرشی که اندیشه فقیه را دگرگون و از جمود و ظاهرگرایی در نصوص دور می‌کند و زمینه تطبیق و مقایسه با حقوق بین المللی را فراهم می‌سازد... .»
مطالب کتاب در یک مقدمه و چهار فصل تنطیم شده و در مقدمه برای روشن شدن بحث، جایگاه موضوع مشخص، و بعد یکایک مفاهیم و واژه‌های مطرح در در کتاب توضیح داده شده است.
در فصل اول با عنوان سیر و تاریخچه سیر ملاکات، به سیر تاریخی بحث در بین اهل سنت و شیعه و نمونه‌ای از مباحث آن و تحولاتی که در طول قرن‌ها ایجاد شده، اشاره می‌شود.
در فصل دوم به شیوه برخورد قرآن و سنت و روایات اهل بیت(ع) با علل و ملاکات پرداخته شده است. در این قسمت نمونه‌هایی از روایات اهل بیت(ع) در باب تسرّی ملاکات، تسرّی علت حکم از اصل به فرع و همچنین استفاده از روش‌های دیگر در جهت تبیین مقاصد نشان داده می‌شود.
مبانی ملاکات احکام، عنوان فصل سوم است که در آن مبانی ملاکات احکام و اختلافاتی که میان اصولیان و فقیهان و حتی متکلمان شیعه و سنی وجود دارد، نقد و بررسی شده است. به گفته نویسنده، در حقیقت بیان این مبانی در این فصل، راه استدلال و بیان روش‌ها را باز می‌کند.
در فصل چهارم کتاب، روش‌های استکشاف ملاک و منقّح کردن قواعد آن از قبیل علت، تنقیح مناط، قیاس و استقرا بررسی شده و مسائل و مشکلات این موضوعات مورد کاوش قرار گرفته است.
کتاب ملاکات احکام و شیوه‌های استکشاف آن، با شمارگان 1400 نسخه و در 616 صفحه منتشر شده است.

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28