وضعیت آتش بس، آمادگی یا انتظار

آتش‌بس موقعیتی است که می تواند نتیجه شکست و ناتوانی دشمن باشد ولی از سویی زمینه‌ای است برای تجهیز مجدد دشمن.

در مجموع پرسشی که باید به آن پاسخ داده شود اینکه چه چیزی در جنگ عامل آتش بس است؟ بنظر می‌رسد آتش‌بس اگر منافعی برای برای طرفین جنگ نداشته باشد منطقی و معقول نباشد. لذا مهم‌ترین عامل که آتش بس را توجیه می‌کند منافع آن برای ایران است که بخشی از آن ممکن است فاش، شده باشد و برخی ناپیدا. این توجیه منفعت در دو بخش است:
۱. جبران و رفع ضعف‌های پدافندی
۲. تقویت و تجهیز مجدد آفندی
۳. مهیاسازی فضای داخلی
۴. رصد و شناخت دشمنان داخلی و عوامل جاسوسی.

نکته دیگر رویکرد ما در زمان آتش‌بس است. آنچنان که از نام آتش‌بس بر می‌آید توقف موقتی و مقطعی جنگ مدنظر است و این توقف مقطعی به سرعت در حال گذر است. این بدان معنی است که بایستی در این فرصت و مجال بیشترین استفاده را برد و بشدت مهیا وآماده برای حربه‌های مختلف دشمن شد. از اینرو رویکرد ما در آتش‌بس باید فعالانه باشد نه منفعلانه. در رویکرد فعالانه بایستی برای آینده و اکنون غیر از توجه به پدافند و مراقبت‌های دفاعی برای تهاجم و غافلگیری دشمن فکر کرد و اندیشید.

معنای چنین رویکردی آن است که زمین بازی را به سمت سرزمین‌های دشمن برد و به جای دفاع به فرصت‌های تهاجمی اندیشید. در اصل در مرزهای دشمن او را سرگرم کرد نه با رویکرد دفاعی منتظر اقدام دشمن ماند.

موید چنین رویکردی کلام امام على عليه‌السلام درباره شرایط جنگی است که فرمودند:
اُغْزو هُم مِن قَبلِ أنْ يَغزوكُم، فَوَ الّذي نَفْسي بِيَدِه، ما غُزِيَ قَومٌ قَطُّ في عُقْرِ دِيارِهِم إلاّ ذَلُّوا؛ پيش از آن كه دشمن بر شما بتازد، بر او يورش بريد؛ زيرا به خدا سوگند كه هيچ ملتى در دل سرزمين‌شان مورد حمله قرار نگرفت، جز آن كه به خاك مذلّت افتاد.

حضرت در این سخن یکی از اصول جنگ را مطرح می‌کند که پرده‌برداری از یک قانون و سنت است: «هيچ ملتى در دل سرزمين‌شان مورد حمله قرار نگرفت، جز آن كه به خاك مذلّت افتاد». این سخن بیانگر آن است که در شرایط جنگی و بویژه آتش‌بس ایستایی و انتظار معنا ندارد. در رویکرد انفعالی به دشمن اجازه می‌دهیم خوب فکر کند، چاره‌اندیشی کند، تجهیز شود و دوباره برای ما مشکل‌آفرین شود. ما بایستی از رویکرد انفعالی به رویکرد تهاجمی‌تری در صحنه مبارزه دست یابیم.

آنچه در گذشته در مواجهه با اسرائیل به عنوان سیاست مواجهه تدبیر شده بود بر اساس همین ایده علوی بود، یعنی مبارزه در مرزهای بیرون از سرزمین خودمان، در سوریه، در لبنان، در عراق، یمن و فلسطین. این رویکرد فعالانه و یک نوع نگاه تهاجمی است نه دفاعی. از اینرو در چنین شرایطی بایستی بیشتر از جبهه مقاومت برای درگیر کردن دشمن و به هم زدن معادلات جنگیش بهره ببریم چرا که به زعم رژیم صهیون او توانسته بر جبهه مقاومت و بازوهای ایران در منطقه غلبه کند.

نکته آخر اینکه در دوره آتش بس بدانیم دشمن بشدت مشغول بازسازی توان و توشه جنگی خود است و به نحوی دست از تهاجم برنداشته بلکه فرصتی خواسته است برای بازتوانی خود پس در شرایط آتش بس باید به این نکته توجه کرد که بشدت بایستی توانایی‌های قبلی را حفظ و توان تهاجمی و دفاعی را قوت بخشید و به تعبیری آمادگی اطلاعاتی و نظامی را بشدت ارتقا بخشید و برای این سطح عالی از آمادگی همه جانبه چاره اندیشید.

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد 23 دی 1395, 0:35

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده . 23 دی 1395, 1:22