دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پشتوانه صبر

No image
پشتوانه صبر

انسان بايد بداند كه آغاز و انجامش در اختيار خداوند است. اوست كه از نيستی به هستي‌اش آورده و به زندگي‌اش حس و حركت بخشيده است؛ اگر سلامتي دارد از جانب اوست، اگر نيرويي دارد آن نيز از آن اوست و اگر ثروت و همسر و فرزندي دارد از اوست. يكي از جلوه‌هاي توجه خاص و عنايت ويژه مكتب جاودانه اسلام نسبت به صبر اين است كه در كنار توصيه‌هاي فراوان به پيغمبر اسلام (ص) و مسلمانان در رابطه با صبر و بيان ضرورت صبر و مزاياي صابران، راه‌هاي دستيابي به فضيلت صبر را كه ما از آنها به پشتوانه صبر تعبير مي‌كنيم نيز به تفصيل بيان داشته است. راز اين همه توضيح و تفصيل و تاكيد اين است كه خداوند بزرگ مي‌داند كه انسان طبيعتا شتابزده و عجول است و اين خود انسان است كه بايد امتياز صبر را كسب كرده و درجات صابران را به خود اختصاص دهد. پشتوانه‌هاي صبر از اين قرارند:

شناخت طبيعت زندگی دنيا

مهم‌ترين پشتوانه صبر، آن است كه برداشت انسان از زندگي درست باشد و به ماهيت زندگي پي ببرد. زندگي دنيا بهشت و خلد برين نيست، جاودانه هم نيست، سراسر تكليف است. انسان براي اين آفريده شده كه در اين زندگي دنيا آيينه وجودش را صيقل دهد و در گيرو‌دار اين آزمون‌ها براي زندگي جاودانه و ابدي سراي ديگر آماده شود. خداوند متعال زندگي دنيا را چنان مقرر كرده است كه لذت آن همواره با رنج و كوشش همراه باشد. در اين دنيا كاميابي بدون رنج و سلامتي بدون بيماري، شادماني بدون اندوه و رفاه بدون دردسر و آرامش بدون هراس و... وجود ندارد. اگر جز اين باشد با طبيعت زندگي دنيا و نقش انسان در جهان ناسازگار است.

خودشناسی

انسان بايد بداند كه آغاز و انجامش در اختيار خداوند است. اوست كه از نيستی به هستي‌اش آورده، و به زندگي‌اش حس و حركت بخشيده است؛ اگر سلامتي دارد از جانب اوست، اگر نيرويي دارد آن نيز از آن اوست. اگر ثروت و همسر و فرزندي دارد از اوست. در سوره نحل، آيه 53 آمده است: و ما بكم من نعمه فمن ا...، هر نعمتي كه از آن برخورداريد از آن خداوند است.

باور داشتن پاداش خداوندی

از جمله چيزهايي كه انسان را به عملي تشويق مي‌كند و آدمي را به مقاومت و استقامت وامي‌دارد و تمايل و حرص انسان را در انجام كاري مي‌افزايد، آن است كه به پاداش ارزنده‌اي كه مي‌بيند، اطمينان كامل داشته باشد. قرآن بارها به اين مطلب اشاره مي‌كند كه صابران بهترين پاداش را نزد خداوند متعال دارند و آن زمان كه به سوي او باز مي‌گردند و در برابرش مي‌ايستند، اين پاداش عظيم را دريافت مي‌دارند. صبر تنها سرمايه‌اي است كه زيان ندارد و به علاوه، سود آن در بالاترين حد ممكن است. در سوره نحل آيه 96 آمده است: البته كساني را كه در دنيا صبر پيشه كنند به بهترين وجهي پاداش خواهيم داد و بهترين عمل‌هاي آنان را محور پاداش و جزايشان قرار خواهيم داد. وقتي پاداش صابران نزد خداوند اينچنين باشد، كافي است مؤمن درهنگام برخورد با پيشآمدهاي ناخوشايند و گرفتاري‌هاي روزگار، اين حقيقت را به ياد داشته باشد كه هر قدر زندگيش به طول بينجامد، بالاخره باز گشتش به سوي خداست و پاداشي كه نزد او دارد هرگز از ميان نخواهد رفت.

اميد قطعی به گشايش

انسان يقين داشته باشد كه خداوند پس از هر تنگنايي، گشايشي قرار داده و پس از هر بلايي، عافيتي مقرر داشته و به دنبال هر دشواري و تنگدستي، كاميابي و رفاهي نهفته و پس از هر سختي، آساني‌اي مقررفرموده است.

اميد به جبران محروميت‌ها

خداوند هرگز محروميت‌هاي مومنان صابر وپارسايان شاكر را بدون جبران نمی‌گذارد و از پاداش نيكوكاران ذره‌اي فروگذار نمی‌کند، بلكه اجر آنها را چندين برابر خواهد گردانيد، هم در دنيا و هم در آخرت. در دنيا هر چه را از دست داده‌اند بهتر و بالاترش را به آنان خواهد داد، و شكست‌هاي آنان را با پيروزي جبران خواهد فرمود و در آخرت نيز اجري بي‌حساب به آنان عنايت خواهد فرمود.

ياری خواستن از خداوند

از ديدگاه قرآن، مهم‌ترين پشتوانه صبر ياري خواستن از خداوند است كه بدون آن هيچ بشري نمي‌تواند صبر را به نهايت درجه برساند و در مقام صبر همچنان باقي بماند تا به مقصد برسد. خداوند در سوره نحل، آيه 127 مي‌فرمايد: صبر كن و البته جز با ياري خداوند و با بهره‌جويي از مدد خداوند نخواهي توانست صبر كني!بنابراين ايمان به قضا و قدرهم يكي ديگر از مسائلي است كه به انسان كمك مي‌كند كه در برابر دشواري، صبر و استقامت كند. انساني كه معتقد است هرآنچه بر او فرود‌ می‌آيد، از جانب خداوند است، و هر پيشآمدي خواست اوست روحيه‌اي چنان مقاوم مي‌گيرد كه به سادگي مي‌تواند محروميت‌ها را تحمل كند، و تحت تاثير هيچ كس و هيچ چيز صبرش را از دست ندهد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
دین و دنیایت را به خدا می سپارم

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
Powered by TayaCMS