دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

چگونه غضب خود را کنترل کنيم

No image
چگونه غضب خود را کنترل کنيم

تا حالا شده سر موضوعي عصباني شويد و به قول معروف از کوره در برويد؟! در آن حالت چه کار کرده ايد؟ غير از اين است که در اکثر مواقع در چنين شرايطي عملي را انجام داده ايم که بعداً از کار خودمان پشيمان شده ايم؟! در اين مقاله بر آن شديم تا ببينيم چگونه مي‌توانيم بر اين قوه غضب خود کنترلي داشته و آن را مهار کنيم؟

مصاحبت با افراد بردبار

با افراد خوش اخلاق رفيق شويم. با کساني رفيق نشويم که او هم جوش بياورد. با آدم‌هاي حليم رفيق شويم. از صحنه‌‌هايي که عصبانيت را تحريک مي‌‌کند، دوري کنيم. گاهي آدم يک صحنه‌هايي مي‌‌بيند عصبانيتش تشديد مي‌‌شود.

تغيير موقعيت

از جايي که عصباني شدي، بلند شو و جاي ديگري برو. جايت را عوض کن. از آب سرد استفاده کن. توجه کنيم که اگر اين عصبانيت را قورت بدهيم خدا چه پاداشي به ما مي‌دهد: «ما تجرعت جرعه احب الي من جرعه غيظ لا اکافي بها صاحبها» (کافي، ج ?، ص ??) اگر شما اينجا غيظت را بنشاني، خدا هم غضبش را بر تو مي‌نشاند.

توجه به آثار عفو و بخشش ديگران

توجه داشته باشيم که احتياج ما به عفو در قيامت از احتياج انسان به عفو ما بيشتر است. اگر امروز شخصي مرا عصباني کرده است، من او را ببخشم. حالا ايشان چقدر به بخشش من نياز دارد؟ مگر من در قيامت نيازم به بخشش خدا بيش از نياز ايشان به بخشش من است. ايشان مرا عصباني کرده، من از دست ايشان عصباني هستم. حالا عصباني هستم، مي‌توانم داد بزنم ولي اگر اين عصبانيت را قورت بدهم، خداوند در روز قيامت غضبش را از من بر خواهد داشت. حديث داريم اگر کسي غيظ کرد و غضب کرد و خودش را نگه داشت؛ «والکاظمين الغيظ اقاله ا... نفسه يوم القيامه» (کتاب الزهد: ص ?، ح ?) خدا گناهاني را که کرده است ناديده مي‌‌گيرد. حديث قدسي است که مي‌فرمايد: «اذکرني حين تغضب، اذکرک حين اغضب» (مصباح الهدايه/ ص ???) تو وقت غضب ياد من باش و کظم غيظ کن. من هم وقت غضب ياد تو مي‌شوم.

غضب مثبت هم داريم

اميرالمؤمنين (ع) به امام حسن و امام حسين عليهما السلام مي‌فرمايد: شما بايد غضب داشته باشيد. «کونا للظالم خصما» (نهج‌البلاغه/ نامه ??) نسبت به ظالم بايد غضب کنيد. نه اينکه از کنار ظالم رد شويد و هيچ چيز نگوييد! حداقل مي‌توانيد عبوس شويد. در حديث داريم اگر کسي منکري انجام مي‌دهد، مي‌تواني با زبان جلويش را بگير، نمي‌‌تواني با عمل و قدرت جلويش را بگير. اگر نه عملي داري و نه رويت مي‌‌شود زباني حرف بزني، لا اقل «وجوه مکفهره» (وسائل الشيعه، ج‌??، ص: ???‌) قيافه‌ ات را در هم بکش. به او لبخند نزن.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
دین و دنیایت را به خدا می سپارم

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
Powered by TayaCMS