دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

کیفیت نزول قرآن

No image
کیفیت نزول قرآن

كلمات كليدي : نزول، تدريجي، دفعي، قرآن

نویسنده : حسين دانش

"نزول" در لغت به معنای فرود آوردن از بالا به پایین است؛ «انحطاط من علو[1]» ودر اصطلاح منظور ظهور وحی است بر پیامبر (ص) یعنی نزولی معنوی و روحانی که تنها پیامبر آن را ادراک داشته و حقیقت آن را می‌دانسته.[2]

مراحل نزول

قرآن کریم نزول را از نظر زمانی در سه آیه بیان داشته که اگر ترتیب نزول را هم در نظر بگیریم از این قرار می‌شود.

1. در تعیین ماه نزول فرموده:

«شَهْرُ رَمضان الذّی فیه القرآن» (بقره آیه 185)

«ماه رمضان ماهی است که قرآن در آن نازل شده است»

2. سوره قدر آیه 1 که می‌فرماید:

«انّا اَنْزَلناهُ فی لیلَة القَدر»

«ما قرآن را در شب قدر نازل کردیم»

2. خداوند در سورۀ‌ دخان آیه 3 توضیحی درباره این شب که قرآن در آننازل شده می‌دهد:

«اِنّا اَنْزلناهُ فی لیلةٍ مبارکةٍ»

«ما آن را در شبی پربرکت نازل کردیم»

چگونگی نزول قرآن

قرآن دو نزول دارد؛ یکی به صورت دفعی و دیگری به صورت تدریجی، در صورت اول قرآن به صورت یک روح بر پیغمبر نازل شده و مجموع آن بر دل پیامبر فرود آمده و در صورت دوم به صورت تدریجی در طول سالها بر پیامبر نازل شده است.[3]

رازهای نزول تدریجی

1. معارف اسلامی به ویژه آن دسته که با عمل انسانها در ارتباط است و قوانین فردی و اجتماعی را بیان می‌کند، هنگامی از ثبات و دوام بیشتری برخوردارند که درآنها از شیوه تدریج استفاده شود. که قرآن در آیه 106 سوره اسراء می‌فرماید:‌

«قرآنی با عظمت را بخش بخش بر تو نازل کردیم تا آن را به آرامی بر مردم بخوانی»

2. یکی دیگر از رازهای نزول تدریجی را می‌توان تحریف ناپذیری آن دانست، نزول تدریجی این امکان را فراهم می‌ساخت تا اصحاب، آیات قرآن را حفظ کنند. بلاغت قرآن از یکسو و عنایت مسلمانان از سوی دیگر همراه با نزول تدریجی آیات، صیانت و حفاظت از وحی الهی را قطعی می‌ساخت.

3. نزول بسیاری از آیات قرآن، پیوستگی کامل با حوادث و رویدادها ی زمان پیامبر اکرم (ص) داشته و چون این حوادث تدریجا به وقوع می‌پیوسته آیات نیز هم زمان با آن نازل می‌شد.[4] خلاصه حرکت تاریخی اسلام و تحرکی که در مسلمانها ایجاد کرد و شور و نشاطی که در پیکر جامعۀ بشری دمید، آن روح قوی و پرصلابت مسلمانها آن ایثار و فداکاریها، آن گذشتها و بذل جانها همه و همه جریان عظیمی بود که از حرکت ایمان مسلمین صدر اسلام، مایه می‌گرفت و آن حرکت و ایمان اولیه هیچ سرّ و رمزی نداشت جز این نزول تدریجی آیات و انگیزه اصلی پیروزی اسلام همین نزول تدریجی بود.[5]

مقاله

نویسنده حسين دانش
جایگاه در درختواره علوم قرآن و حدیث - قرآن پژوهی - علوم قرآنی - تاریخ قرآن - نزول

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
عبادت و نیایش در نهج البلاغه

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
Powered by TayaCMS