یقین چیست؟

یقین چیست؟

2 آبان 1396, 11:54

از امام جواد(علیه السلام) نقل شده است: «از پدرم سوال کردم: یقین چیست؟ فرمود: توکل بر خدا و تسلیم خدا شدن و راضی بودن به قضاء خدا و واگذاشتن کار به خدا». (اصول کافی، ج 3، ص 88)

[نُقِلَ عَنِ الجَوادِ (علیه السلام)]:

«قلت: فاَیّ شَیءٍ الیقین؟ قال (الرضا علیه السلام): التوکل علی الله، والتسلیم لله والرضا بقضاء الله والتفویض الی الله». (اصول کافی، ج 3، ص 88)

از امام جواد(علیه السلام) نقل شده است:

«از پدرم سوال کردم: یقین چیست؟ فرمود: توکل بر خدا و تسلیم خدا شدن و راضی بودن به قضاء خدا و واگذاشتن کار به خدا».

توضیح:

«یقین»

برای درک معنی یقین به این روایت که حضرت صادق(علیه السلام) نقل می‌فرماید، اشاره شود: روزی رسول (ص) نماز صبح را با مردم گزارد سپس در مسجد نگاهش به جوانی افتاد که چرت می‌زد و سرش به پایین می‌افتاد، رنگش زرد و قدش لاغر و چشمانش به گودی فرو رفته. حضرت پیامبر (ص) به او فرمود: حالت چگونه است؟ عرض کرد: «اصبحت یا رسول الله موقنا» من با یقین گشته‌ام (صبح کردم در حالی که به یقین رسیده‌ام) رسول خدا (ص) با تعجب پرسیدند: حقیقت یقین تو چیست؟ عرض کرد: یا رسول الله همین یقین من است که مرا اندوهگین ساخته و بیداری شب و تشنگی روزهای گرمم بخشیده و از دنیا و آنچه در دنیا هست بی‌رغبت گشته‌ام تا آنجا که گویا اهل بهشت را می‌نگرم که در نعمت می‌خرامند و بر کرسیها تکیه زده، یکدیگر را معرفی می‌کنند و اهل دوزخ را می‌بینم که در آنجا معذبند و به فریادرسی ناله می‌کنند و اهل دوزخ را می‌بینم که در آنجا معذبند و به فریادرسی ناله می‌کنند و اکنون آهنگ زبانه کشیدن آتش دوزخ در گوشم طنین انداز است. رسول خدا (ص) به اصحاب فرمود: این جوان بنده‌ای است که خدا دلش را به نور ایمان روشن ساخته. سپس فرمود: بر این حال که داری ثابت باش جوان گفت: یا رسول الله از خدا بخواه شهادت در رکابت را روزیم کند. رسول خدا (ص) برای او دعا فرمود. پس از مدتی همراه پیامبر در جنگی شهید شد.[1]

[1] .اصول کافی، ج3، ص 89.

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

دعا در نهج البلاغه

دین و دنیایت را به خدا می سپارم

بگذار وقایع گذشته، دلیل و راهنمای تو در وقایع آینده و نیامده باشد که امور، همیشه به هم شبیه اند. از مردمی نباش که موعظه سودی به حالشان ندارد 23 دی 1395, 0:35

عبادت و نیایش در نهج البلاغه

ریشه همه آثار معنوی اخلاقی و اجتماعی که در عبادت است، در یاد حق و غیر او را از یاد بردن می‌باشد. ذکر خدا و یاد خدا که هدف عبادت است، دل را جلا می‌دهد و صفا می‌بخشد و آن را آماده تجلیات الهی قرار می‌دهد. امام علی علیه‌السلام در به اره یاد حق یا همان روح عبادت میفرماید: < خداوند یاد خود را صیقل دل‌ها قرار داده است. دل‌ها به این وسیله از پس کری، شنوا و از پس نابینایی، بینا و از پس سرکشی و عناد رام می‌ گردند 23 دی 1395, 0:28