مراحل و آداب عذرخواهی

كسى كه به مسلمانى ظلمى كرده باشد، باید از او عذر خواهى كند و دل او را به دست آورد و به اصطلاح حلالیت طلب كند. مراحل و آداب عذر خواهی به شرح ذیل است:۱- پیدا كردن مشكل باید بدانید كه چه كاری از شما سرزده كه باعث آزار طرف مقابلتان شده است مثلاً حرف بدی زده‌اید، به قولتان عمل نكرده‌اید و... ۲- مسئولیت كاری كه انجام داده‌اید را خودتان به گردن بگیرید نه این كه در نیمی خودتان را مقصر بدانید و نیمی دیگر را به گردن طرف مقابل و یا دیگران بیندازید. عذر خواهی كه همراه با بهانه آوردن باشد عذر خواهی نیست. ۳- سعی كنید زمان مناسبی را برای عذرخواهی انتخاب كنید گاهی اوقات بهتر است بعد از مرتكب شدن به اشتباه سریع از طرف مقابل عذرخواهی كنید و گاهی هم نه، باید مدتی از این عمل بگذرد؛ و این بستگی به طرف مقابلتان دارد بعضی‌ها وقتی خشمگین می‌شوند ادامه صحبت و عذرخواهی باعث می‌شود اوضاع بدتر شود و زمانی باید بگذرد تا عصبانیت طرف مقابل فروكش كند. ۴- سعی كنید عذرخواهی‌تان را روی كاغذ بنویسید و حرف‌هایی كه دوست داشتید را در كاغذ به او بدهید و یا می‌توانید صدایتان را ضبط كنید و به او بدهید این در صورتی است كه از عذر خواهی رو در رو خجالت می‌كشید. ۵- خیلی دقیق اتفاق را توضیح دهید تا طرف مقابل به درستی متوجه شود که برای چه عذر می‌خواهید. از استفاده کلمه اما خودداری کنید (مثلاً نگویید معذرت می‌خواهم اما...) چون این کلمه نشان می‌دهد که معذرت نمی‌خواهید. همچنین نگویید که معذرت می‌خواهم که چنین احساسی دارید یا معذرت می‌خواهم که ناراحت شدی. برای کاری که کردید معذرت بخواهید. ۶- سعی كنید اشتباه خودتان را با یك عمل خوب جبران كنید و از طرف مقابلتان بخواهید یك فرصت دیگر برای جبران اشتباهتان بدهد. ۷- سعی كنید صبور باشید، اگر عذرخواهی‌تان مقبول نشد از او به خاطر شنیدن حرف‌هایتان و اجازه دوباره برای عذرخواهی مجدد در آینده تشکر کنید. مثلاً بگویید که درک می‌کنید که هنوز از دستتان ناراحت هستند اما از اینکه اجازه عذرخواهی بهتان دادند تشکر کنید. ۸- روی حرفتان باشید یک عذرخواهی واقعی باید یک تصمیم را به دنبال خود داشته باشد و باید برای جدی کردن عذرخواهیتان همیشه روی قولتان بمانید. امید است با این راه كارها در این امر موفق باشید و البته كسانی كه عذرخواهی دیگران را قبول نمی‌كنند نیز باید بدانند كه امیرالمؤمنین در مورد آنها می‌فرماید: بدترین مردمان كسی است كه عذر را قبول نكند، و از گناه در نگذرد.