دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اعمال و احکام اختصاصی پیامبر(ص)

No image
اعمال و احکام اختصاصی پیامبر(ص)

كلمات كليدي : ، حضرت ، خصائص ، فضائل ، واجب ، حرام ، مباح

نویسنده : سيد علي اكبر حسيني

پیامبر اسلام علاوه بر انجام وظایفی که بعنوان یک فرد مسلمان، مکلف به انجام آن بودند، موظف به انجام اعمال و احکام دیگری نیز بودند که مختص ذات شریف‌شان بود تا خویشتن خویش را برای کرامت قرب و شرف حضور و افتخار هم کلامی حضرت حق آماده ساخته، قدرت تحمل دریافت وحی الهی و کلام حق در ایشان تقویت گردد.

اعمال و احکامی که حضرت رسول(ص) بدان از سایرین ممتاز گشته‌اند، بسیارند. سیوطی در کتاب معروف خود «کفایة الطالب فی خصائص الحبیب» به هزار مورد از این خصائص اشاره کرده است. که مهمترین این ویژگی‌ها در قالب چهار بخش: واجبات، محرمات، مباحات و فضائل تقسیم می‌گردد:

الف) واجبات:

1- نماز شب: آیاتی چون آیۀ دوم سوره مزّمل

« قُمْ اللَّیْلَ إِلَّا قَلِیلًا»[1]

و نیز آیۀ

« وَمِنْ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَکَ عَسَى أَنْ یَبْعَثَکَ رَبُّکَ مَقَامًا مَحْمُودًا»[2]

بر این امر تصریح دارند که نماز شب بر حضرت واجب بوده است. روایاتی هم از هر یک از فریقین اسلامی در تأیید این وجوب در کتب حدیثی و فقهی معتبر ذکر گردیده است.[3]

علاوه بر این مورد، موارد دیگری نیز در کتب روایی نقل گردیده که وجوبش مختص حضرت(ص) بوده، از آن جمله می‌توان به این موارد اشاره کرد:

2- نماز عید قربان.[4]

3- مسواک زدن.[5]

ب) محرمات :

راویان حدیث محرماتی را متذکر شده‌اند که اختصاص به ذات شریعت نبوی(ص) داشته، سایر مسلمانان از این امر مستثنی بوده‌اند؛ این محرمات عبارتند از :

1- مصرف زکات: مصرف زکات به جهت صیانت از مقام عظمای نبوت و حفظ شأن حضرت ختمی مرتبت7 بر حضرت حرام شده بود.[6]

2- صدقات.[7]

3- هدایای کفار و منافقین بر حضرت حرام بوده است.[8]

4- کتابت و شعر نیز بنابر آیات 69و 70 سوره یس و نیز آیۀ 48 سورۀ عنکبوت، بر حضرت حرام بوده است.[9]

5- خائنة الأعین.[10] به این معنی که حضرت به چیزی اشاره بفرمایند در حالیکه علناً خلاف آن را بیان داشته‌اند.

6- ازدواج با زنان اهل کتاب.[11]

7- گفته شده حرام است بر حضرت که هرگاه زره به تن کردند تا دشمن را به خاک هلاکت نیفکنند آن را از تن به در آرند.[12]

علاوه بر این موارد، محرمات دیگری نیز در کتب روایی به پیامبر(ص) اختصاص داده شده است که غالباً مورد اختلاف علمای فرق اسلامی است.

ج) مباحات:

جهت رفاه حال حضرت و آسایش خاطر و نیز جهت سهولت در امرشان، خداوند در اداء پاره‌ای از احکام و تکالیف، تخفیفاتی را برای حضرت در نظر گرفتند که برای هیچ یک از انبیاء الهی و نیز امت شریفش چنین تخفیفاتی را قائل نشده‌اند:

1- روزه وصال: این روزه که از مختصات حضرت نبوی(ص) بوده[13]، بدین گونه بود که ایشان چند روز را به یک افطار روزه می‌گرفتند. ایشان با اینکه روزها روزه بودند، شبها را بدون خوردن و نوشیدن سپری می‌کردند. این روزه بر حضرت مباح بود اما بر امتش حرام است و پیامبر(ص) نیز امت را از این کار نهی فرموده است.[14]

2- جواز ازدواج با بیشتر از چهار زن.[15]

3- خمس.[16]

4- برایشان مباح بود که هر آنچه از غنیمت خواست، برگزیند.[17]

5- ورود به مکه بدون احرام.[18]

6- با نبود شهود هم عقدش منعقد می‌شود[19].

7- قتل در حرم بر ایشان مباح شد. کما اینکه به دستور حضرت ابن اخطل را در حالیکه به پردۀ کعبه در آویخته بود به قتل رساندند.[20]

موارد بسیار دیگری نیز در این باب در کتب حدیثی ذکر شده که مورد اختلاف علمای اسلامی است.

فضائل و کرامات حضرت(ص)

در این قسمت نیز به فضائل و کراماتی پرداخته می‌شود که ذات اقدس الهی حضرت را بدان ممتاز ساخته در حالی که این فضائل و کرامات را برای احدی قبل و بعد او قرار نداد:

1- حضرت خاتم النبیین است.[21]

2- خیر الامم را داراست.[22]

3- شریعتش ابدی است.[23]

4- شریعتش منسوخ کنندۀ تمام شرایع سلف است.[24]

5- کتابش خلاف کتب سایر انبیاء معجزۀ است.[25]

6- برای همۀ مردم مبعوث شده‌اند، او پیامبر انس و جن است.[26]

7- اولی به مؤمنین بر انفس شان است.[27]

8- سید فرزندان آدم است.[28]

9- رحمة للعالمین است.[29]

10- در وصفش دو اسم از اسماء الهی ذکر شده.[30]

11- عزت از آن اوست.[31]

12- فضل عظیم به او داده شد.[32]

13- مقام محمود به او داده شد.[33]

14- به ایشان مقام شفاعت عطا شد.[34]

15- به ایشان کوثر عطا شد.[35]

16- جوامع الکلم یعنی قرآن به او عطا شد.[36]

17- اختصاصش به سبع المثانی.[37]

18- اول کسی که وارد بهشت می‌شود.[38]

19- امتش در قیامت، گواه بر امت دیگرند.[39]

20- سختی‌ها از امتش بر داشته شد.[40]

21- همسرانش ام المؤمنینند.[41]

22- همسرانش بر غیر ایشان حرامند.[42]

23- معراج[43].

و دهها فضیلت و کرامت دیگر که در قرآن و سایر کتب روایی از آن نام برده شد و ما به جهت اختصار از ذکر آن خودداری کرده و به همین مقدار بسنده کردیم.

مقاله

نویسنده سيد علي اكبر حسيني

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

شفاعت، بالاستقلال یا بالواسطه؟

شفاعت، بالاستقلال یا بالواسطه؟

شرایط استحقاق شفاعت، بازدارنده از ارتکاب گناه باید توجه داشته باشیم که شفاعت نیز یکی از رحمتهای الهی است که خداوند بدین وسیله می‌خواهد بندگان گنهکار خویش را حتّی در قیامت و در آخرین لحظات تعیین سرنوشت نیز مایوس و ناامید نسازد.
No image

قلب ایمان

دین باید وجه الهی داشته باشد و دارای جنبه‌ای باشد که از آن به جنبه «ید الحقی» تعبیر می‌کنند، یعنی آن طرفی که طرف خداست، اصلا بدون خداوند که دین معنایی نخواهد داشت.
حضرت مهدی (عج) در کلام اهل تسنن

حضرت مهدی (عج) در کلام اهل تسنن

نخستین وجه مشترک میان تشیع و تسنن در مسأله ظهور منجی است
دین شناسی و عقل وسطایی

دین شناسی و عقل وسطایی

به گواه تاریخ، دین شناسی و دین باوری از آغاز حیات تفکر بشری شکوفا بوده و بشر در چگونه زیستن خود در صدد کشف قوانین طبیعت و شناخت اسرار آفرینش و آفریدگار هستی برآمده است و محصول این کاوش را بعدها دین شناسی و طبیعت شناسی نامید.
شفاعت و شبهات وهابیت‌

شفاعت و شبهات وهابیت‌

از زمان پیغمبر اسلام صلی‌الله‌علیه‌و‌آله تا کنون، درخواست شفاعت از شافعان راستین، جزء سیره مسلمانان بوده است.

پر بازدیدترین ها

چرا اهل سنت، اهل بیت پیامبر(ص) را قبول ندارند

چرا اهل سنت، اهل بیت پیامبر(ص) را قبول ندارند

واقعیت آن گونه نیست که سؤال کننده تصور کرده است، بلکه اهل سنت اهل بیت پیامبرصلى الله علیه وآله وسلم را قبول دارند؛ یعنى علم، تقوا و کرامات ایشان را قبول دارند
پیوند "ایمان" و "عمل" از منظر آخرین پیامبر خدا

پیوند "ایمان" و "عمل" از منظر آخرین پیامبر خدا

عنصر "ایمان" در روان‌شناسی شخصیت انسان بر اساس آموزهای دینی از جایگاه عالی برخوردار است.
انسان و دیدگاه توحیدی

انسان و دیدگاه توحیدی

راست است که هر انسانی براساس نوع نگرش خود به هستی، رفتار و منش خویش را سامان می‌بخشد.
عدل و اقسام آن از دیدگاه شهید آیت الله مرتضی مطهری

عدل و اقسام آن از دیدگاه شهید آیت الله مرتضی مطهری

استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب وزین عدل الهی چهار تعریف یا کاربرد برای عدل ارائه می‌دهند که عبارت هستند
ولایت باطنی ائمه و تائید عامه و خاصه

ولایت باطنی ائمه و تائید عامه و خاصه

کلام در بررسی شبهاتی درخصوص ناسازگاری اصل امامت با اصل خاتمیت رسل بود.
Powered by TayaCMS