14 مهر 1394, 11:47
على بن عیسى اربلى دانشمندى فاضل و حدیث نگارى مورد اعتماد، شاعرى ادیب و نویسنده اى متعهّد و داراى فضائل اخلاقى و خصلت هاى پسندیده است. از تألیفات وى مى توان به کتاب پرارج «کشف الغمّة فى معرفة الائمه» اشاره کرد که در موضوع خود کامل و نیکو نگاشته شده است. وى این کتاب را در شب 21 ماه رمضان، شب قدر، در سال (687) به پایان برده است. اربلى بیشتر اشعار خود را به مدح و ستایش اهل بیت و ائمه اطهار(علیهم السلام) اختصاص داده است.([19])
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
در خصوص عرفان، حدیث و کلام اسلامى که در لابهلاى آن اشعارى دیده مىشود. این کتاب به زبان فارسى و عربى است.
 ,عبدالصمد همدانى بحرالمعارف را در کربلا به رشته تألیف درآورد و نسخههاى خطى از آن در کتابخانههاى معتبر ایران از جمله آستان قدس رضوى، کتابخانه آیتاللَّه مرعشى و کتابخانههاى نجف و کربلا نگاهدارى مىشود. چاپ سنگى آن در ایران در یک مجلّد رحلى و در 550 ص به سال 1293ه .ش در تبریز انجام پذیرفته است. در بمبئى (هند) نیز به طبع آن اقدام کردهاند.
 ,طبع جدید بحرالمعارف در سه مجلّد با قطع وزیرى و تحقیق و ترجمه آقاى حسین استاد ولى در پاییز 1370ه .ش توسط انتشارات حکمت صورت گرفته است.
 ,کتابى تحت عنوان «شرح معارج الاصول محقق حلّى» در اصول فقه را نیز به عبدالصمد همدانى نسبت دادهاند که در واقع این اثر از آنِ سید عبدالصمد حسینى از احفاد میر سید على همدانى است.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان