کودکان ایرانی محروم از اسطوره های مذهبی و ملی

چرا در برنامه های ویژه کودکان و نوجوانان، با بهره گیری از داستانهای مذهبی و ملی ما که سرشار از مفاهیم با ارزش است اسطوره‌هایی خلق نمی‌شوند که برای کودک امروز به صورت یک قهرمان معرفی و ماندگار شوند؟
واقعیت این است که فیلمسازان ما طی سالهای گذشته توجه چندانی به گروه سنی کودک و نوجوان نداشته و به تأمین خوراک فکری و معنوی آنها نیز نیندیشیده اند، همین امر خالی بودن سینمای دینی از آثار ارزشمند و غنی برای این گروه سنی را موجب شده است .
کارهایی هم که شده از چنان ضعفهایی برخوردار بوده که نتوانسته در جلب و جذب مخاطب تأثیری داشته باشد .
بی تردید اگر ما بهترین مفاهیم را به بدترین شکل ارائه دهیم، نتیجه عکس خواهیم گرفت و این خود یک نوع ضد تبلیغ است . بنابراین باید توان خود را در عرصه فنی بالا ببریم تا بتوانیم مفاهیم والای دینی را در غالب یک اثر فنی ارزشمند و به صورتی زیبا که از تأثیرگذاری لازم برخوردار باشد ارائه دهیم.
مفاهیم توحیدی و دینی برای تمام انسانها دارای جذابیت بسیاری هستند، چرا که درباره همه مضامین مدرن و مادی صحبت شده است ولی معانی الهی هیچ وقت تازگی خود را از دست نمی‌دهد.
جامعه ما همیشه با دین رابطه قوی داشته و هیچ وقت از این مفاهیم دور نبوده و دارای حکومتی است که شاخصه‌ های دینی دارد.
در چنین فضایی یک فیلمساز معنوی باید سعی کند فضای معنوی و الهی در آثار خود ایجاد کند تا بتواند به صورت غیر مستقیم به بیان مفاهیم دینی پرداخته و از این طریق، با بهره‌ گیری از جلوه‌های هنری، گسترش دهنده مفاهیم اخلاقی، انسانی و تربیتی در جامعه باشد.
در قصص قرآنی و داستانهای ملی و مذهبی ما شخصیتهای تأثیرگذار بسیاری وجود دارند که چنانچه مورد توجه فیلمسازان و فعالان عرصه کودک و نوجوان قرار گیرند می توان با پرداخت مناسب آنها، ضمن آشنایی کودکان با این شخصیتها، ذهن آنها را نیز به درستی با تاریخ، فرهنگ و مذهب ایرانی اسلامی آشنا کرده، در تربیت نسلی پویا و سازنده مؤثر واقع شد .