13 مهر 1394, 13:51
اسوه زهد
درباره ساده زیستى اش گویند:
«اتاقى کوچک داشت و محقر در آن جز بوریایى و روفرشى یى که بر آن مى نشست هیچ چیز نبود در زمستان وسایل گرم کردن و در تابستان وسایل سرد کردن نداشت با اینکه مزاجى ضعیف داشت و بیمار بود با این احوال، هیچ گاه از این اتاق بیرون نمى رفت مگر براى نیازهاى ضرورى»([8])
بحقیقت که ایشان با بى پیرایگى اش اسوه برجسته زهد و پارسایى بود
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
یادداشت |
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان