21 آذر 1396, 12:30
قال امام موسی بن جعفر(ع):فَضْلُ الْفَقیهِ عَلی العابدِ کَفَضْل الشَّمس عَلَی الْکَواکب (تحف العقول ص 307)
ستارگان آسمان تنها خود روشنند اما نمىتواند روشنى چندانى به ما بدهند و راه را براى ما مشخص کنند، اما آفتاب و اشعه طلایى و درخشانش، نه تنها حیات پرور و زندگى آفرین است؛ بلکه راه را از بیراهه و شاهراه را از پرتگاه به همه ساکنان کرات منظومه شمسى نشان مىدهد، و چنین است فرق عالم و عابد، «این» فقط گلیم خود را از آب بیرون مىکشد و «آن» سعى مىکند که غریقها را نجات بخشد، و این را نیز مىدانیم که سیّارگان منظومه شمسى از نور آفتاب بهره مىگیرند، و اگر عالمى نبود عابدى هم وجود نداشت.
گفتم میان عالم و عابد چه فرق بود
تا اختیار کردی از آن، این فریق را
گفت آن گلیم خویش را به در میبرد زآب
وین سعی میکند که بگیرد غریق را
یادداشت | رضا طراوت
یادداشت | سعید احمدی
یادداشت | حبیبالله اسداللهی
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان