فروتنى

ایشان فقیهى فروتن بود. او براى هر کس که وارد مجلس مى شد، به پا مى خاست و براى همه طلبه ها، حتى در وسط درس مى ایستاد. رسمِ معمول در حوزه علمیّه نجف این بود که استاد براى شاگردانش بلند نمى شد. اگر استاد در درس به پا مى خواست، همه مى دانستند که آن روز درس تعطیل است. طلبه ها پیش از شروع درس، براى کسى که وارد مى شد بر مى خاستند، اما در بین درس براى احدى نمى ایستادند. حاج آقا رضا همدانى، بزرگترین استاد حوزه علیمه نجف در عصر خویش، هر وقت که یکى از طلبه ها وارد مى شد، حتى در بین درس به احترام او از جا بلند مى شد.^([15])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه