آثار سوء التذاذات نفسانی سالك

(بدان اي سالک راه خدا!) صرف مجذوب دنيا شدن (در اثر التذاذات نفساني بيش از حد کفاف) جرم نيست، اما اين دلربايي، سبب تبديل نگرش انسان خواهد شد و نگاه الهي انسان را تغيير مي دهد. بدين معني که اگر بيش از آنچه که مورد احتياج او است، دنيا و لذائذ دنيويه را طلب کند و به دنبال جمع کردن بيش از آن چيزي باشد که در دنيا بتواند با آن براي آخرتش کار کند و از آنها لذت ببرد، کم کم دلش مجذوب دنيا شده و دنيا برايش هدف مي شود. وسيله تبديل به هدف مي گردد و اين خطرناک است.

    اثر سوء ديگر اين است که زياده طلبي فطري انسان منحرف مي شود. چرا که انسان، از نظر فطرت اوليه اش «زياده طلب» است، و هيچ گاه سير نمي شود. اين امر فطري هم خصلت بسيار خوبي است و نسبت به توسعه هستي و کمالات انسان نقش اساسي دارد. اما اگر انسان بيش از حد کفاف خود، به سراغ ابزار و التذاذات دنيوي برود، در واقع زياده طلبي فطري خود را در يک کانال انحرافي کشانده و از مسير اصلي خود خارج ساخته است و به سمت سقوط سير مي کند. حال آنکه زياده طلبي براي صعود است نه سقوط. با اين کار انسان زمينه صعود خود را تبديل به سقوط خواهد کرد و از بالا به پايين سرازير خواهد شد.(1)

   برگرفته از: 1- رسائل بندگی، آيت الله شيخ مجتبی تهرانی،ص155

              روزنامه كيهان، شماره 21037 به تاريخ 30/1/94، صفحه 6 (معارف)