دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تدریس ملا فتح الله اصفهانی

No image
تدریس ملا فتح الله اصفهانی

شاگردان

صدها نفر از طلاب علوم دینى در جلسات درس ایشان شرکت مى کردند که بسیارى از آنان بعدها در زمره مراجع تقلید در آمدند و نامى ترین آنان عبارتند از :

آیات عظام : 1. شیخ عبدالکریم حائرى

2. سید محمد حسین بروجردى

3. سید ابوالقاسم خویى

4. سید ضیاءالدین عراقى

5. سید شهاب الدین مرعشى نجفى

6. سید عبدالهادى حسینى شیرازى

7. سید محسن طباطبایى حکیم

8. سید محمد کوه کمره اى(حجت)

9. سید محمدتقى خوانسارى

10. محمدعلى شاه آبادى.

او در سال 1295 ق. راهى نجف اشرف شد و در محضر مراجع تقلید آن زمان (آیات بزرگوار شیخ محمد حسین کاظمى و میرزا حبیب الله رشتى) حاضر شد و خود نیز مجلس درس مهمى تشکیل داد که بسیارى از دانشمندان حوزه علمیه نجف در آن شرکت مى کردند.

شیخ الشریعه در سال 1313 ق. به شوق معشوق رو به خانه معبود نهاد. او در مکه به مباحثه و گفتگو با علماى اهل سنت پرداخت به گونه اى که آنها از احاطه کامل وى به کتابهاى اهل سنت در شگفت شدند.([3])

پس از بازگشت از حج پروانه هاى فضیلت پیرامون آن شمع شریعت گرد آمدند. در این زمان درس او از مهم ترین درسهاى نجف به شمار مى رفت که صدها نفر در آن شرکت مى کردند. این درسها عبارت بودند از :

1. دروس عالى فقه و اصول

2. رجال و درایه

3. تفسیر و علوم قرآن

4. فلسفه و کلام

5. درس خلافیات که در این درس علت اختلاف نظریات و فتواهاى فقیه بررسى مى شد. او بعلاوه خطیبى توانا بود که جمعه ها منبر مى رفت و به موعظه مى پرداخت. از دیگر امتیازات ایشان اینکه وى به تحصیل طب و ریاضیات همت گماشته و علاوه بر فرمولها و معادلات ریاضى مطالب زیادى درباره علم پزشکى آموخته بود.

گویند روزى ایشان بیمار شد و وقتى پزشک براى معالجه بر بالین او آمد شیخ الشریعه در مورد بیمارى اش از کتاب قانون بوعلى سینامطلبى گفت. پزشک تصور کرد چون شیخ نوع بیمارى خود را مى دانسته تنها همان قسمت کتاب را به خاطر سپرده است ولى در گفتگوهاى بعدى مشخص شد او بیشتر مطالب قانون را آماده در ذهن دارد.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.

پر بازدیدترین ها

No image

"لا"ی نفی جنس

No image

صیغه تعجب

این نوشتار به صورت جداگانه در هر یک از دو صیغه قیاسی تعجب به بررسی نحوه ساخت صیغه، اعراب جمله تعجبی، احکام و برخی نکات هر یک پرداخته و در پایان به نکاتی پیرامون صیغه تعجب اشاره خواهد داشت.
No image

اصل در مفعول مطلق

اصل در استعمال مفعول مطلق این است که مصدری از لفظ عامل باشد که از آن به "مصدر متأصل در مصدریت"، "مصدر اصیل" و "مصدر اصلی" تعبیر شده است
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
Powered by TayaCMS