دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

گناهان را چگونه محو كنيم؟

No image
گناهان را چگونه محو كنيم؟

زهرا اجلال

همان‌گونه كه اعمال صالح و نيكوي انسان به واسطه برخي گناهان تباه مي‌شود، بعضي از اعمال نيك نيز سبب از بين رفتن گناهان مي‌گردد.

در قرآن و روايات راه‌ها و مصاديق فراواني كه موجب از بين رفتن گناه و آثار و عوارض آن، بلكه تبديل سيئات به حسنات شده است، بيان شده است. از مجموع آنها اين مطلب به دست مي‌آيد كه ايمان و عمل صالح و توبه و ترك گناهان كبيره، مطمئن‌ترين راه از بين بردن گناهان گذشته و جلب محبّت الهي است.

خواندن نمازهای مستحبی

خداوند در قرآن مي‌فرمايد [هود، 114] در آغاز و انجام روز و پاسى از شب نماز را به پا دار، كه نيكي‌ها، بدي‌ها را از ميان مى‌برد‌. امام صادق (ع) در تفسير آيه 114 هود مي‌فرمايد: صلوة المومن بالليل تذهب بما عمل من ذنب النهار؛ نماز شب مومن، گناهان روز او را محو و نابود مي‌سازد.

ايمان و عمل صالح

قرآن كريم مي‌فرمايد: اگر از گناهان بزرگى كه از آن [ها] نهى شده‌ايد دورى گزينيد، بدي‌هاى شما را از شما مىزداييم. [نساء، 31]پس بايد كوشيد از طريق ازدياد معرفت و شناخت خدا و آگاهي از نعمت‌هاي مادي و معنوي او و انجام عمل صالح، ايمان را تقويت نمود.

توبه

توبه و انابه و بازگشت از گناهان سبب محو و از بين رفتن همه گناهان كبيره و صغيره مي‌گردد. آيات 68 و 69 سوره فرقان به مرتكبين برخي گناهان كبيره وعده عذاب مضاعف و خلود در جهنم داده، سپس فرموده است: مگر كسي كه توبه كند و ايمان بياورد و عمل صالح انجام دهد كه در اين صورت خداوند (نه تنها) گناهان او را مي‌بخشد (بلكه) سيئات و بدي‌هاي اعمال آنها را به حسنات تبديل مي‌كند.

استغفار

يكي از اموري كه سبب مي‌شود گناهان محو شود، استغفار از گناه است كه در روايات متعدّد به آن اشاره شده است. امام صادق (ع) مي‌فرمايند: انسان وقتي مرتكب گناهي مي‌شود از صبحگاهان تا هنگام شب به او مهلت مي‌دهند، پس اگر استغفار كرد، عمل او ناديده گرفته مي‌شود.

[كليني، محمد بن يعقوب، كافي، ج 2، ص 437، ح 1] در روايت ديگري مي‌فرمايند: هفت ساعت به او مهلت مي‌دهند، اگر از گناه توبه كرد چيزي براي او نمي‌نويسند و اگر هفت ساعت گذشت و از گناه پشيمان نشد برايش مي‌نويسند، و در ادامه مي‌فرمايند: شخص مومن گاهي بعد از بيست سال گناهش به يادش مي‌آيد، ولي كافر همان لحظه بعد از انجام گناه فراموش مي‌كند [همان، ح 3]

ترك گناهان بزرگ

ترك گناهان بزرگ، سبب از بين رفتن آثار گناهان كوچك شود: اگر از گناهان بزرگى كه از آن [ها] نهى شده‌ايد دورى گزينيد، بدي هاى شما را از شما مى زداييم، و شما را در جايگاهى ارجمند در مى ‌آوريم. [31، نساء]

هر كار خوب و شايسته

هر كار خوب و شايسته و هر فعلي كه مصداق حسنه باشد، عاملي براي از بين رفتن سيئات و بدي‌هاست: حسنات، سيئات و گناهان (و آثار آن) را برطرف مي‌سازند. اين مطلب تذكر و يادآوري است براي آنهايي كه تذكر پذيرند. حسنات، مطلق است و شامل همه عبادات و هر كار ارزشمندي كه شرع آن را تاييد و تعيين كرده و به قصد تقرّب به خدا انجام گيرد، مي‌شود. اميرالمومنين(ع) مي‌فرمايد: انّ‌الله يكفّر بكل حسنةٍ سيئةً؛ با انجام دادن هر حسنه، خداوند، يك گناه و سيئه را مي‌پوشاند و محو مي‌سازد. [شيخ عبد على بن جمعه، نورالثقلين، ج 2، ص 402]

طهارت و حضور قلب

پيوسته با طهارت (وضو و غسل و...) بودن و اقامه نمازهاي پنجگانه با حضور قلب.

تحمل بيماری

تحمل بيماري، گناهان را نابود مي‌كند. پيامبر اكرم (ص) فرمود: السقم يمحو الذنوب. [محمدي ري شهري- ميزان الحكمة- ج4].

مصائب

ناراحتي‌ها، مصائب، مشكلات و همّ و غم ها: پيامبر اكرم (ص) فرمود: ساعات المهموم، ساعات الكفّارات. [همان].

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

نقش حضرت علی (ع) در غزوه أحزاب یا خندق

نقش حضرت علی (ع) در غزوه أحزاب یا خندق

اخراج بعضى قبایل یهود مانند بنى نضیر و بنى قریظه از اطراف مدینه آنها را نسبت به مسلمین و مخصوصا نسبت به پیغمبر اکرم صلى الله علیه و آله خشمگین ساخت
جنگ احد

جنگ احد

قرشیان پس از شکست سختی که از مسلمین در جنگ بدر (سال دوم هجری) خوردند؛ تصمیم گرفتند با تمام قوا و تجهیزات خود به مسلمانان حمله کنند .

پر بازدیدترین ها

No image

امام حسن و طلاق زیاد؛ افسانه یا واقعیت

در برخی کتب روائی و تاریخ وارد شده است؛ حضرت امام حسن در طول حیات خود با زنان متعدد ازدواج کرده زود هم طلاق می‌داد و لذا در برخی روایات از آن حضرت با عنوان «مِطْلاق» یعنی زیاد طلاق دهنده، یاد شده است.
جنگ نهروان

جنگ نهروان

پس از آن که امیرالمؤمنین على‌بن‌ابى‌طالب(ع) در جنگ صفین، با اصرار و درخواست بسیارى از فرماندهان و سپاهیان خود، حکمیت را با اکراه پذیرفت و جنگ میان سپاهیان خود و سپاهیان معاویه را به پایان آورد، گروهى از لشکریان آن حضرت، به پذیرش حکمیت اعتراض کرده و آن را اقدامى غیرمشروع و اهانت‌آمیز براى خود به حساب آوردند.
No image

ایمان ابوطالب

No image

غزوه بنی‌المصطلق

در ابتدای سخن و قبل از بیان اهمیت موضوع، اشاره به این نکته ضروریست که علاوه بر مشخص بودن اصحاب نزدیک پیامبر اکرم (ص)، در روایاتی (از منابع سنی) صراحتاً از برخی اصحاب، با عنوان دوستان پیامبر (ص) نام برده شده است: «رفقای رسول خدا(ص) دوازده نفرند؛ ابوبکر، عمر، علی (ع)، حمزه، جعفر، ابوذر، مقداد، سلمان، خدیجه، ابن مسعود ، عمار یاسر، بلال بن ریاح.»1 همچنین در تأکید بر علو شخصیتی برخی از آنان آمده است که: « ترمذی ما را حدیث کرد که رسول خدا فرمود:« پروردگار مرا به دوست داشتن چهار تن امر کرده است... علی(ع) یکی از آنهاست...و ابوذر و مقداد وسلمان را هم ؛ ...و خبر داده که خود نیز آنها را دوست دارد.»2
Powered by TayaCMS