17 دی 1394, 0:30
الامام الصادق عليه السلام: الزارِعونَ كُنوزُ الأنامِ، يَزرَعُونَ طَيِّباً أخرَجَهُ اللَّهُ عَزَّوجلَّ، وهُم يَومَ القِيامَةِ أحسَنُ الناسِ مَقاماً وأقرَبُهُم مَنزِلَةً، يُدْعَونَ المُبارَكينَ.
امام صادق عليه السلام: كشاورزان، گنجهاى مردمند. آنان بذرهاى پاكيزه و حلالى را كه خداوند عزّوجلّ آفريده است، مى كارند. آنان در روز قيامت از همه مردم مقامى نيكوتر و منزلتى مقرّبتر دارند و به نام «با بركتها» خوانده مى شوند. [1]
منبع:پژوهه تبلیغ
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان