13 مهر 1394, 13:51
یک خاطره
در زمان رضا شاه، عمامه بر سرگذاشتن براى طلاّب علوم دینى ممنوع شد و همه کلاهى شدندجز عدّه اى که جواز استفاده از عمامه و لباس را مى گرفتند. آیت الله مروارید مى گوید: «وقتى همه کلاهى شدند، ما هم پالتو پوشیدیم و یک کلاه شاپو به دست گرفتیم و رفتیم خدمت میرزا ایشان وقتى ما را مشاهده کرد (براى دلدارى ما)، با یک تشر گفتند: مگر مسلمانى به عمامه است اشکال ندارد». مرحوم میرزا با این که مى توانست جواز بگیرد، ولى این کار را نکرد و تقریباً چهار سال از منزل بیرون نیامد و شبها در منزل درس مى گفت.
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان