30 مهر 1396, 12:42
قال الجواد (ع):
«ثَلاثُ خِصالٍ تَجتَلِبُ بِهِنّ المَحَبّةُ؛ اَلاِنصافُ فی المُعاشِرَةِ وَالمُواساةُ فِی الشِّدّةِ وَالاِنطِواعُ وَالرَّجوعُ اِلی قَلْبٍ سَلیمٍ» (کشف الغمه، ج 2،ص 349)
امام جواد (ع) فرمودند:
«سه چیز عامل جلب محبت (دیگران) است؛ انصاف در معاشرت، همدردی (با دیگران) در سختی ها، و بازگشت به قلبی سالم (از محبت دنیا) »
در تعریف قلب سلیم فرمودند: «قلب سلیم آن است که از محبت دنیا سالم باشد» همانطور که در قرآن میفرماید:
«اِلاّ مَنْ اَتی اللهَ بِقَلبٍ سَلیمٍ» (شعراء، 89)
«مگر آنکسی که با قلب سالم نزد خدا بیاید»
پس انسانی که دارای قلب سلیم است، در حقیقت از خود و انانیّت خود چیزی ندارد و قبض و بسط قلب او تحت اراده حق تعالی می باشد.
قلوب به قلب منکوس که قلب کافر است و قلب مؤمن که همیشه انوار آن روشن است و قلبی که خیر و شر در آن حال منازعه هستند، تقسیم میشود.[1]
مؤمن چون بر فطرت توحید خود که نقطه توجه به کمال مطلق است، مشی نماید، حرکت معنوی و روحانی خویش را بر جاده مستوی باطنی انجام میدهد. علاوه بر این چون وی تابع انسان کاملی است که مظهر جمیع اسماء و صفات الهی است، به طوری که همه اسماء درونیش به اعتدال کامل رسیدهاند، انسان مؤمن نیز به تبعیت از ایشان، مقام جامعیت و اعتدال را دارا می شود. پس صراط آنها (مومنان) نیز مستقیم و حشر آنها (مومنان) با انسان کامل است، به شرطی که قلوب خویش را صاف نموده از تصرفات شیاطین حفظ نمایند.[2]
یادداشت | رضا طراوت
یادداشت | سعید احمدی
یادداشت | حبیبالله اسداللهی
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان