دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

بی احترامی به بهانه رفاقت!

با توجه به اینکه انسان موجودی اجتماعی است و برای ارائه حیات خویش نیاز به ارتباطات در جامعه دارد.
بی احترامی به بهانه رفاقت!
بی احترامی به بهانه رفاقت!
نویسنده: مصطفی یاسینی

اخلاق اجتماعی

با توجه به اینکه انسان موجودی اجتماعی است و برای ارائه حیات خویش نیاز به ارتباطات در جامعه دارد. پس انسان در تمام دوران حیات نیازمند به رفاقت و دوستی با دیگران است. از دیدگاه روایات اسلامی دوست خوب و مناسب کسی است که ویژگی‌های زیر را دارا باشد:

1- عقل و خرد: در روایات بر همنشینی با دوستان خردمند تاکید شده است. امام علی (ع) می‌فرماید:

«همنشینی با دوست خردمند، زندگی بخش جان و روح است»

این موضوع به حدی مهم است که دشمن‌ خردمند بر دوست نادان ترجیح داده شده است:

«دشمن با خرد برای تو از دوست نادان مطمئن‌تر است»

‌2- صلاحیت اخلاقی: دوست خوب کسی است که از رذایل اخلاقی و شرارت باطنی به دور باشد. در روایات از دوستی با اشرار و اهل فسق و فجور به شدت منع شده است. امام علی(ع) می‌فرماید:

«همنشینی با تباهکاران مایه تباهی است، همانند باد که وقتی بر مردار می‌وزد، با خود بوی بد به‌همراه دارد»

پیامبر اکرم(ص) نیز می‌فرمایند:

«شایسته‌ترین مردم برای بدنامی، کسی است که با بدنام ‌ها همنشین باشد»

3- پایبندی به تعهدات: دوست خوب کسی است که به آداب دوستی متعهد باشد. امام صادق‌(ع) می‌فرماید:

«دوستی حد و مرزی دارد. هر کس آنها را مراعات کرد، دوست حقیقی است و گرنه نسبت دوستی به او نده. حدود دوستی عبارتند از: آن که نهان و آشکارش برای تو یکسان باشد. زینت تو را زینت خود و عیب تو را عیب خویش شمارد. اگر به ریاست و ثروت و مقام برسد، رفتارش عوض نشود. اگر تمکن پیدا کرد، از آنچه دارد، نسبت به تو دریغ نورزد. تو را در گرفتاری‌ها رها نکند و تنها نگذارد»

‌4- همتراز بودن: دوست خوب کسی است که از جهت مالی و اجتماعی همتراز انسان باشد. امام باقر(ع) می‌فرماید:

«هرگاه خواستی با کسی همنشین شوی، با کسی که مثل تو است، رفیق شو و با کسی که عهده دار تو شود رفاقت نکن که این دوستی مایه ذلت و خواری است»

یکی از نکات دقیق و مهم در معاشرت و رفاقت، رعایت حقوق دوستی در تمام دوره‌ها و همه‌ی فراز و نشیب‌های زندگی است. انسان وقتی با کسی رفیق می‌شود و باب صمیمیت می‌گشاید گاه این رفاقت و صمیمیت، وی را از ادای حقوق دوست غافل می‌کند و باعث آن می‌شود که حقوق رفیقش را به درستی ادا نکند. از جمله حقوق دوست مومن آن است که در محضر دیگران به او احترام گذارد و به هنگام احسان نمودن، دوست خود را مقدّم بدارد و اگر به چیزی احتیاج دارد، احتیاج وی را زودتر برآورده سازد. ولی افسوس که گاهی صمیمیت و یگانگی به حدی می‌رسد که آدمی نه تنها حقوق دوست خود را فراموش می‌کند و وظایف دوستی را نادیده می‌گیرد، بلکه حتی خودِ رفیقش را نیز فراموش می‌کند!

البته این حالت غالباً از آنجا ناشی می‌شود که آنها شدیداً با هم احساس خودمانی بودن می‌کنند و نوعاً این گونه است که وقتی انسان‌ها خیلی با یکدیگر صمیمی شدند، دیگر کمتر به هم احترام می‌گذارند و چه بسا برخی از حقوق طرفینی را نیز فراموش می‌کنند؛ مثلاً از آنجا که رفاقت و صمیمیت عمیقی بین خود احساس می‌کنند، در زندگی خصوصی با ضمیر خطاب «تو» یکدیگر را صدا می‌زنند و از همین روی و در اثر عادت، در زندگی اجتماعی و در انظار مردم نیز به همان شکل و در قالب همان کلمات و الفاظ یکدیگر را خطاب می‌کنند. باید توجه داشت که این شکل رفتار و برخورد به تدریج باعث کم رنگی رفاقت می‌شود. روشن است که خودمانی شدن و یک رنگی و صمیمیت نباید سبب شود که شخص در انظار دیگران حقوق دوست خود را رعایت نکند و احترامش را نگه ندارد. صمیمیت نباید به بی احترامی و فروگذاردن حقوق اجتماعی منتهی گردد؛ چراکه هر کسی در زندگی اجتماعی از موقعیت و حقوق خاصی برخوردار است و باید این حقوق و آن جایگاه اجتماعی را رعایت کرد.

این قاعده و نکته مهم اخلاقی حتی در زندگی خانوادگی نیز باید رعایت شود. درست است که دو همسر باید صمیمی و خصوصی باشند و به یکدیگر بدون هیچ گونه حجاب و مانعی محبت ارزانی دارند؛ ولی این صمیمیت و خصوصی شدن هرگز به این معنا نیست که در انظار دیگران و در ملاعام نیز به همین شکل رفتار نمایند. احترام اجتماعی اقتضا می‌کند که انسان در منظر دیگران به همسرش احترام بگذارد و محترمانه با او صحبت کند؛ لذا اگر در خانه با الفاظ خاصی همدیگر را خطاب می‌کنند، هرگز به این معنا نیست که در اجتماع هم می‌توانند به همان شکل رفتار کنند.

به هر حال در هر موقعیتی مرزهایی وجود دارد که باید آنها را حفظ کرد و نباید به بهانه اینکه ما با یکدیگر خودمانی هستیم این حدود را بشکنیم. این مرزشکنی‌ها باعث می‌شود که اصل رفاقت به خطر بیفتد. اگر بنا باشد به بهانه رفاقت حق دوست خود را ادا نکنیم، دیگر رفاقتی باقی نخواهد ماند. امیرالمومنین علی علیهه السلام می‌فرمایند:

«لاَتُضِیعَنَّ حَقَّ اَخِیکَ إِتِّکَالاً عَلَی مَا بَینَکَ وَبَینَهُ...»

با تکیه بر روابط صمیمانه‌ای که بین تو و رفیقت وجود دارد، حق رفیق خود را ضایع نکن. به یقین او در جامعه بر تو حقوقی دارد و باید آن‌ها را رعایت کنی.

مقاله

نویسنده مصطفی یاسینی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

سوآپ Swap

سوآپ Swap

سوآپ در لغت به‌معنای معامله پایاپاى (ارز)، معاوضه، عوض کردن، مبادله کردن، بیرون کردن، جانشین کردن و اخراج کردن آمده و در اصطلاح، توافقی بین دو شرکت برای معاوضه جریان نقدی در آینده (با دو نوع پرداخت متفاوت از بدهی یا دارایی) است. قرارداد فوق تاریخ پرداخت و چگونگی محاسبه جریانات نقدی را که باید پرداخت شود مشخص می‌کند. معمولا محاسبه جریانات نقدی شامل ارزش‌های آتی یک یا چند متغیر بازار است. اولین قراردادهای سوآپ در اوایل دهه 1980 منعقد شدند. از آن زمان تاکنون بازار سوآپ رشد چشم‌گیری داشته است. در حال حاضر اکثر قراردادهای مشتقّات خارج از بورس به‌صورت سوآپ انجام می‌شود.
ابزار مشتقه Derivative Tool

ابزار مشتقه Derivative Tool

در برخی از قرارداها دارنده قرارداد، مجبور است یا این حق را دارد که یک دارایی مالی را در زمانی در آینده بخرد یا بفروشد. به‌جهت اینکه قیمت این‌گونه قرارداها از قیمت آن دارایی مالی مشتق می‌شود. از این‌رو این قرارداها را اوراق مشتقه می‌نامند.
بیمه Insurance

بیمه Insurance

یمه در زبان فرانسه Assurance، در انگلیسی Insurance و در زبان هندی و اردو "بیما" نامیده می‌شود. بنا به‌اعتقاد برخی، واژه بیمه از کلمه هندی بیما گرفته شده و به‌اعتقاد برخی دیگر، ریشه در زبان فارسی دارد و اصل آن همان "بیم" است؛ زیرا عامل اساسی انعقاد عقد بیمه، ترس و گریز از خطر است و به‌سبب همین ترس و به‌منظور حصول تامین، عقد بیمه وقوع می‌یابد
ریسک Risk

ریسک Risk

ریسک، نوعی عدم اطمینان به آینده است که قابلیت محاسبه را داشته باشد. اگر نتوان میزان عدم اطمینان به آینده را محاسبه کرد، ریسک نیست؛ بلکه فقط عدم اطمینان است؛ به‌همین جهت به‌دلیل محاسبه مقداری عدم اطمینان در قالب ریسک می‌توان آن‌را مدیریت و کنترل کرد. ریسک در زبان چینیان نیز با دو علامت تعریف می‌شود که اولی به‌معنی خطر و دومی به مفهوم فرصت است
مهندسی مالی Financial Engineering

مهندسی مالی Financial Engineering

مهندسی مالی شامل طراحی، توسعه، استقرار ابزارها و فرایند مالی و همچنین طراحی مجدد راه‌حل‌های خلاقانه برای مسائل موجود در مالی است. به‌عبارت دیگر مهندسی مالی عبارت از به‌کارگیری ابزارهای مالی برای‌ ساختاربندی مجدد پرتفوی (سبد سهام) مالی و تبدیل‌ آن به پرتفویی با خصوصیات مطلوب‌تر است. عجین شدن زندگی انسان با مسائل و پیچیدگی بازار و نهادهای پولی و مالی، نیاز جدی و مبرمی به دانشی خاص برای رفع‌ این نیازها به‌وجود آورده است.

پر بازدیدترین ها

شاخص قیمت    Price Index

شاخص قیمت Price Index

یکی از متغیّرهای مهم در اقتصاد کلان سطح عمومی یا متوسط وزنی قیمت‌ها است؛ که کاربرد‌های فراوانی دارد.
نظريه رفتار مصرف‌کننده (تغييرات درآمد و قيمت)

نظريه رفتار مصرف‌کننده (تغييرات درآمد و قيمت)

در نظریه ذفتار مصرف کننده ما به دنبال کشف قوانین حاکم بر رفتار خانوارها هنگام مصرف کالا و خدکمات و یاعرضه عوامل تولید هستیم که از دو روش می توان این مطلب را توضیح داد: روش مطلوبیت و روش منحنی بی تفاوتی.
نظریه های مصرف Consumption Theory

نظریه های مصرف Consumption Theory

رابطه بین مصرف و عوامل مختلف (متغیرها)، تابع مصرف نامیده می‌شود و درآمد، مهم‌ترین متغیر تابع مصرف است؛ اما درآمد، یک واژه کلی است و می‌توان برداشت‌های متفاوتی از آن داشت؛ به‌عبارت دیگر درآمد را می‌توان به‌صورت درآمد مطلق، دائمی، نسبی، در طول زندگی و ... تعبیر نمود؛ که با توجه به هریک از این تعبیرها، نظریات متفاوتی ارائه می‌شود.
الگوی IS-LM  IS-LM Model

الگوی IS-LM IS-LM Model

الگوی IS-LM از اساسی‌ترین الگوهای تحلیلی اقتصاد کلان است. این الگو به‌وسیله منحنی‌های IS و LM به شرح و تحلیل رابطه میان نرخ بهره (r) و درآمد ناخالص ملی (y) در بازارهای کالا و پول می‌پردازد و نشان‌دهنده نرخ بهره و درآمدی است که در آن، بازار کالا و پول به‌طور همزمان در تعادل هستند.
Powered by TayaCMS