13 مهر 1394, 13:51
زهد و وارستگى
یکى از نکات برجسته در زندگى دانشمند فرزانه، علاّمه محمودى، زهد و وارستگى اوست.
هر کس با او معاشرت داشته، به خوبى متوجه این ویژگى شده است. خانه او با بنایى قدیمى و بدون هیچ گونه تزیین و تجملات است. او مى گوید:
«هیچ گاه در طول زندگى، نظر استقلالى به دنیا نداشته و به دنبال آن نبوده ام».
از آنجا که استاد خود را از هر گونه قید و وابستگى دنیوى رهانده، بى هیچ تکلفى خود، به انجام امور خویش مى پردازدحتى براى خرید روزانه زنبیل به دست به بازار رفته، مایحتاج زندگى را تهیه مى کند و به خانه مى برد. براى امور شخصى هیچ توقعى از دیگران، حتى فرزندان خویش، ندارد و هیچ گاه بار زندگى خود را بر دوش دیگران نمى گذارد.
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان