27 دی 1395, 8:28
از معلي بن خنيس روايت شده که به حضرت صادق(ع) گفتم: حق مسلمان بر مسلمان چيست؟ آن جناب فرمود: هفت حق مي باشد که رعايت آنها واجب است، اگر يکي از آنها را ضايع کند و رعايت ننمايد، از ولايت و فرمانبرداري خداوند بيرون رفته و براي او در آن نصيبي نيست، يعني همه آن از شيطان خواهد بود.
عرضه داشتم: فدايت شوم! آنها چه هستند؟ فرمود: معلي من بر تو مهربانم، مي ترسم بيان کنم و رعايت نکني و دانا شوي و عمل ننمايي.
گفتم: به ياري خدا و توفيق او عمل خواهم کرد. فرمود:
اول: آسانترين حق از آن حقوق، آن است که براي برادر مسلمان خود دوست داري آنچه براي خودت دوست مي داري و مپسندي براي او آنچه را براي خود نمي پسندي.
دوم: از آنچه باعث آزردگي او شود، دورنمايي و رضايت او را به دست آوري و فرمان او را اطاعت کني.
سوم: با مال و جان و زبان و دست و پايت او را ياري کني.
چهارم: چشم و راهنما و آيينه او باشي.
پنجم: سير نباشي در وقتي که او گرسنه باشد، و سيراب نگردي در حالي که او تشنه باشد،
ششم: اگر تو را خدمتگزاري است و براي او خادمي نمي باشد. خدمتکار خود را نزد او بفرستي تا لباس او را بشويد و غذا درست کند و رختخواب او را بيندازد.
هفتم: سوگند او را نيکو داني و بپذيري و دعوت او را اجابت کني و در وقت بيماري او را عيادت نمايي و در تشييع جنازه او حاضر شوي و زماني که دانستي براي او حاجتي است، به برآوردن آن مبادرت و پيشدستي کني و نگذاري که از تو در طلبش مجبور گردد، بلکه در اين کار سبقت گيري. چون اينها را بجا آوردي، دوستي خود را به دوستي او، و دوستي او را به دوستي خود متصل کرده ای.(1)
1- اصول کافی، ج 3، ص 246
روزنامه كيهان، شماره 21112 به تاريخ 1/5/94، صفحه 6 (معارف)
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان