اثر توبه برباطن اعمال

با ارتکاب هر گناهی , به طور قهری وتکوینی آن گناه در صورتهایی که واقعیت آن با شند تجسم یافته ودر عالم برزخ همراه انسان خواهد بود .
در این حالت این سوال پیش می آید که پس از توبه , آن صورتهای تجسم یافته گناهان چه خواهد شد ؟
در این باره به دودیدگاه اشاره می شود .
مرحوم شیخ محمد حسین اصفهانی ( کمپانی ) می فرمایند : در این صورت میان توبه کننده وگناهانش جدایی افکنده می شود واعمال زشت تجسم یافته ازاو دور می شوند.
این همان در خواست گنه کاران , در روز قیامت است , که هرگز اجابت نمی شود .
یَوْمَ تَجِدُ کُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلتْ مِنْ خَیرٍمُحْضَرَّاً وَعَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَّدُ لَوْ اَنَّ بَیْنَها وَبَیْنَهُ اَمَداً بَعیداً
یعنی عمل زشت ونیک هردو , در روز قیامت, حاضر می شوند وگنکارآرزو می کند که بین اوواعمالش فاصلة زیادی افتد.
مرحوم محقق کمپانی می فرماید : « توبه » بین اعمال زشت انسان وخود وی چنان فاصله ای می اندازد که آن اعمال دست وپا پیچ او وباعث عذابش نخواهد شد . ایشان غفران را نیزبه همین معنا می گیرد .
کلام امام خمینی در توبه واثر آن روی اعمال
امام خمینی در این باره می فرماید : توبه اعمال زشت وگناهان گناهکاررا معدوم می کند وپروندة سیاه انسان با آب توبه شسته می شود . به سخنی دیگر اعمال ناپسند انسان که در روز قیامت به صورت سگ ومار ومور وعقرب وزقوم وحمیم وزنجیرهای آتشین تجسم می یابد , در اثر توبه ازبین می رود وشعله های فروزان جهنم خاموش می شود.( به نقل کتاب معاد در قرآن ج( 2)از آیت ا.. مظا هری صفحه 108)
ودر آیه شریفه آمده است :
.... الا مَنْ تابَ وَامَنَ وَعَمِلَ صالِحاً فاولِئکَ یُبَدََّلُ الله سَیِئا تِهم حَسَناتٍ وَکانَ الله غَفُوراً رَحیما .
......مگر آن کسانی که از گناه توبه کنند وبه خدا ایمان آورند , وعمل صالح انجام دهند . پس , خداوند گناهان ایشان را بدل به ثواب گرداند که خداوند در حق بندگان بسیار آمرزنده ومهربان است .

بنابراین , با توبه,آتش جهنم به بهشت تبدیل می شود وغل وزنجرها وانهار واشجار بهشتی مبدل می شود .
در عین حال به نظر می رسد میان شخصی که واقعیت گناهان او در او تجسم یافته واکنون همراه اونیستند با شخصی که ازآغاز چنین اموری بااو نبوده اند وازآغاز ماهیتی پاک داشته است,تفاوت وجود دارد همچنانکه در روایت شریفه دارد :
« التائب من الذنب کمن لاذنب له » در این روایت توبه کننده را همانند ومثل کسی قرار داده که گناه نکرده نه عین او .
محاسبه ؛
امام موسی بن جعفر علیها السلام می فرمایند : لیس منا من لم یحاسب نفسه فی کل یوم .
گناهکاران نخست به حساب کشی ازنفس خود بپردازند وکارها ی نادرست خود را معلوم کنند وبعد معاتبه کنند ونفس وامور عتاب وسرزنش قرار دهند که چنین کردی ؟ وچرا پیمان شکستی ؟ با خجالت وشرمندگی در روز حساب نزد پروردگار وپیامبران وائمه (ع) چه کار کنم . واگر با عقاب ها نفس سرکش رام نشد آن را معاقبه کنند وبرای هرگناهی عقوبتی برخود بار کند یعنی اگر تفاخرومنیت داشت با تواضع برزیر دستان و.... برنفس خود سخت بگیرد .
منبع: برنامه سلوک در برنامه های سالکان،علی شیروانی

جدیدترین ها در این موضوع

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25

پر بازدیدترین ها

خداشناسی در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده 8 آبان 1395, 19:20

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند . 8 آبان 1395, 19:23