دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

بزرگداشت بوعلی سینا

No image
بزرگداشت بوعلی سینا
ابن سینا مظهر عقلانیت در اسلام است
عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد گفت: ابن سینا مظهر عقلانیت در اسلام است و او مبانی عقلی دین را در دو کتاب اشارات و تنبیهات و همچنین دائره المعارف فلسفی خود به نام شفا مورد بررسی قرار داده است .
دکترسید محمد ثقفی استاد جامعه شناسی دین دانشگاه آزاد در گفتگو با خبرنگار مهر در مورد دین از منظر ابن سینا اظهار داشت: در تجلی دین اسلام سلسله پیغمبرانی برای هدایت بشر آمده است. بشر از آنجایی که اندیشه دارد لذا هر چیزی را به صورت تبیینی و علت و معلولی می‌فهمد.
وی در ادامه یادآور شد: دسته‌ای از عقلانیون که آنها را حکما می‌نامیم این پدیده دینی را از همان منظر دینی خودشان تحمیل کرده‌اند و لذا پدیده دین را که محتوای آنها خدا، نبوت و معاد بوده را از منظر عقلانیت بررسی کرده‌اند و از جمله این حکما که بحث دین را از طریق عقل تبیین کرده ابن سینا است.
دکتر ثقفی در ادامه گفت: در مورد اثبات خداوند، عقلانیت در این مورد سه مفهوم واجب، ممکن  و ممتنع  را مطرح می‌کند. در واجب الوجود وقتی می‌گوییم "هست" یعنی هستی آن به صورت کامل و مطلق است. در حالت دوم وقتی از هستی صحبت می‌شود حالت پنجاه پنجاهی مورد نظر است. طبیعی است که برای هست بهتر از وجود خود موجودات نداریم. بهترین دلیل برای آنها تعینهای هستی است که در آسمانها و زمین وجود دارد. بالاخره هر موجودی سهمی و بخشی از وجود و هستی را دارد. عقلانیت می‌گوید که آیا اینها از خودشان هستند یا به یک وجود تام وابسته هستند. از آنجایی که از دلیل حدوث یعنی بود و نبود، یعنی موجودی که قبلا نیست و یکباره پیدا می‌شود، جهان را جهان ممکن فرض کرده و در نتیجه عقل منتهی شده به وجود یک موجود مطلق که هستی از خودش است. مجموعه هستی یک هستی بیش نیست.
وی تصریح کرد: دلیل عقلی بر دو بعد استوار است. یکی بر فرض عقلی که عبارت از وجود و هستی است و دلیل دوم اثر آیه‌ای است که قرآن بر دومی بیشتر تاکید می‌کند هر چند بر اولی هم اشاراتی دارد.
او گفت: بخش دوم دین، نبوت است. نبوت در مورد انسجام جامعه، قوام جامعه، هدایت بشر، کمال اجتماعی و قانونمند کردن جامعه است.
ثقفی یادآور شد: ابن سینا برای این دلایلی دارد و می‌گوید وجود نبی برای کمال اجتماعی و هدایت جامعه ضروری است. شیخ در این مورد تمثیلی به کار می‌برد. به تعبیر او همانگونه که در سر انگشتان آدمی شیارها و خطوطی قرار دارد و یا در کف دست خطوطی است و از یک هماهنگی و انسجام بدن و کف دست را برخوردار می‌سازد و همچنین وجود مژه و پلکهای چشم که به صورت منظم و کامل در میان هر کدام یک غدد نرم کننده و مرطوب کننده وجود دارد و برای کنترل نور نیز وظایفی دارد لذا اگر این جزئیات را در بدن می‌بینیم که چگونه این ریزه‌کاریهای هستی در آنجا تعبیه شده است و کمال بدن را می‌سازد، وجود پیامبران برای کمال اجتماعی و بشری به همین نحو ضرورت دارد.
منبع:
 

 

Powered by TayaCMS

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS