دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

بیع ربوی

No image
بیع ربوی

كلمات كليدي : ربا، مكيل، موزون، معامله

نویسنده : قادر غديري

ربا در لغت به معنی فضل و زیادی است و در اصطلاح خرید و فروش دو چیز مثل هم که با پیمانه یا وزن اندازه‌گیری می‌شوند، را گویند. به طوری که یکی ثمن و دیگری مثمن واقع شود و یکی از آنها نسبت به دیگری زیادی داشته باشد.

در بیع ربوی به یک طرف معامله از طرف دیگر چیزی زیادتر می‌رسد. بیع ربوی قبل از اسلام در میان مردم رائج بود، ولی خداوند تعالی به خاطر مصالحی آن را حرام اعلام کرد.

دلائل حرمت بیع ربوی:

1)کتاب:

«الذین یأکلون الرّبا لایقومون الّا کما یقوم الذی یتخطبّه الشیطان من المس ذلک بانهم قالوا انّما البیع مثل الربا واحلّ الله البیع وحرّم الربا فمن جاءه موعظة من ربه فانتهی فله ما سلف وامره الی الله ومن عاد فأولئک اصحاب النار هم فیها خالدون» (بقره 275)

«کسانی که ربا می‌خورند (در قیامت) برنمی خیزند مگر مانند کسی که بر اثر تماس شیطان دیوانه شده (و نمی‌تواند تعادل خود را حفظ کند گاهی زمین می‌خورد گاهی بپا می‌خیزد)این بخاطر آن است که گفتند: داد و ستد هم مانند ربا است (و تفاوتی میان آن دو نیست) در حالی که خدا بیع را حلال کرده و ربا را حرام! (زیرا فرق میان این دو بسیار است) و اگر کسی اندرز الهی به او رسید و [از رباخواری] خودداری کرد سودهائی که در سابق [قبل از نزول حکم تحریم] به دست آورده، مال اوست و کار او به خدا واگذار می‌شود [و گذشته او را خواهد بخشید] اما کسانی که بازگردند (وبار دیگر مرتکب این گناه شوند) اهل آتش‌اند و همیشه در آن می‌مانند.»

2) سنت:

«محمد بن یعقوب عن عدّه من اصحابنا عن احمد بن محمد بن عیسی عن ابن ابی عمیر عن هشام بن سالم عن ابی عبدالله (ع) قال: در هم ربا اشدّ من سبعین زنیة کلها بذات محرم.»

«امام صادق (ع) فرمود: یک درهم ربا از 70 بار زنا با محارم بدتر است».[1]

3)اجماع:

در حدائق فرموده: هیچ اختلافی بین اصحاب در حرمت ربا با علم به آن وجود ندارد.[2]

چند نکته:

1- چنانچه اشاره شد ربا فقط در چیزهائی است که با پیمانه و وزن اندازه‌گیری می‌شوند و در غیر این دو ربائی وجود ندارد؛ مثل چیزهائی که با عدد فروخته می‌شوند. در این باره زراره از امام صادق (ع) نقل کرده که: «لایکون الربا الّا فیما یکال أو یوزن[3]» یعنی ربائی نیست مگر در آنچه پیمانه یا وزن شود. علامه حلی نیز بر این مطلب ادعای اجماع کرده است

2- ثمن و مثمن باید هم جنس باشند و گرنه ربا محقق نمی‌شود، محمد مسلم از امام صادق (ع) روایت کرده که: «اذا اختلف الشیطان فلا بأس مثلین بمثل یداً بیدٍ[4]» یعنی: هنگامی که دو چیز با هم فرق داشته باشند، اشکال ندارد که یکی دو برابر دیگری دست به دست [کنایه از معامله] شود.

منظور از هم جنس بودن این است که، در نظر عرف از یک نوع باشند. گر چه بلحاظ خوبی و بدی فرق داشته باشند و هر دو از یک چیز مشتق و گرفته شده باشند بنابراین در گوشت گاو و گوسفند گر چه به نظر عرف از یک نوع هستند ولی چون از یک چیز گرفته نشده‌اند ربا در آن‌ها تحقق ندارد.[5]

3- همچنان که گرفتن ربا حرام است دادن آن نیز حرمت دارد. در این باره امیرالمؤمنین فرموده:

«آکل الربا و مؤکله وکاتبه و شاهداه فیه سواء ... لعن رسول الله (ص) الربا و آکله و بایعه و مشتریه»[6]

«خورنده و خوراننده ربا و نویسنده و دو شاهد آن با هم مساویند و...رسول خدا (ص) ربا و خورنده و بائع و مشتری آن را لعنت کرد.»

موارد استثناء:

درمواردی که ذکر می‌شود ربا اشکال ندارد:

1- بین پدر و پسر؛

2- بین مولی و غلامش؛

3- بین مرد و همسرش؛

4- بین مسلمان و کافر در صورتی که زیادی را مسلمان بگیرد.[7]

مقاله

نویسنده قادر غديري

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS