دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تمرين خوش اخلاقی

No image
تمرين خوش اخلاقی

 خوش خلقي در دين ما، بسيار سفارش شده تا جايي كه گاهي تمام دين دانسته شده است. در حديثي آمده است كه: شخصى خدمت رسول خدا صلى‌الله عليه و‌آله رسيد و روبه‌روى حضرت قرار گرفت. سوال كرد دين چيست؟ فرمود حسن خلق. رسول خدا صلى‌الله عليه و‌آله فرمود. اگر خوش خلقى موجود خارجى ديده ‌شدنى بود زيباترين مخلوقات مي‌بود و اگر زشت‌خوئى هم موجود خارجى ديده‌ شدنى بود در زشت‌ترين قيافه‌ها ديده مي‌شد و خداوند بنده را در اثر داشتن حسن خلق به مقام و درجه روزه‌دار شب زنده‌دار مي‌رساند.

  خوش اخلاقی در اسلام

خوش خلقي در دين ما، بسيار سفارش شده تا جايي كه گاهي تمام دين دانسته شده است. در حديثي آمده است كه: شخصى خدمت رسول خدا صلى‌الله عليه و‌آله رسيد و روبه‌روى حضرت قرار گرفت. سوال كرد دين چيست؟ فرمود حسن خلق. سپس از طرف راست حضرت آمد عرض كرد دين چيست؟ فرمود حسن خلق. از طرف چپ آمد عرض كرد دين چيست؟ فرمود حسن خلق. از پشت سر حضرت آمد عرضه داشت دين چيست؟ حضرت برگشت بطرف او و فرمود آيا دين را نمى‌فهمى؟ دين اين است كه خشم و غضب نكنى.

گاهي موجب كمال دانسته شده است: كامل‌ترين مومنان خوش‌خلق‌تر آنان است. در رواياتي نيز آن را عبادتي بزرگ دانسته‌اند كه ثواب نماز و روزه دائمي‌دارد. هر كس خشم خود را نگه دارد خداوند عذاب خود را از او نگه مى‌دارد، و هر كس خلقش نيكو باشد خداوند پاداش روزه‌گير و نمازگزار را به او مى‌دهد. از همه نويد بخش‌تر آنكه مي‌توان با خوش خلقي، از بار گناهان كاست. خوش خلقي كفاره بسياري از گناهان ما خواهد بود. امام صادق عليه السّلام فرمود: حسن خلق گناه را از بين مي‌برد همانطور كه آفتاب يخ را آب مي‌كند. و بدخلقى عمل را فاسد مي‌نمايد همانطور كه سركه عسل را.

 

 خوش اخلاقی را تمرين كنيم

خوش اخلاقي گاهي در طبيعت و سرشت كسي وجود دارد كه نعمتي بزرگ است و شكرش واجب. بسياري از كودكان از همان اوان كودكي صفاتي همچون صبور بودن، قانع بودن، و آرام بودن را از خود بروز مي‌دهند اينها كساني هستند كه خوش خلقي را بدون زحمت از راه طبيعت و ژنتيك به دست آورده‌اند. اما بسياري نيز هستند كه طبيعت تند و آشفته‌اي دارند اين افراد براي به دست آوردن خوش اخلاقي بايد زحمت بكشند. صبر و استقامت، مدارا و فرو بردن خشمشان را تمرين كنند. بديهي است كه خوش اخلاقي از سوي اين افراد ارزشمندتر و با فضيلت‌تر است. اين تفاوتها نزد خداوند پوشيده نيست و خداي بزرگ به كساني كه براي به دست آوردن اخلاق نيك تلاش مي‌كنند، اجر مي‌دهد. اسحاق بن عمار از امام ششم عليه السّلام نقل مي‌كند كه مي‌فرمود: اخلاق بخششى است از جانب خدا كه او را به كسى كه مي‌خواهد مي‌دهد. بعضى از خوى‌ها طبيعى و جزو سرشت و بعضى از آن مربوط به تصميم و تمرين است. عرض كردم كدام يك از اين دو نوع با ارزش‌تر است؟ فرمود آن كس كه با تصميم و اراده خود اخلاقى را كسب مي‌كند برتر است چون كسى كه خوى و اخلاقى در سرشت و طبيعت او است غير آن روش را نمي‌تواند داشته باشد ولى آن كس كه با اراده خود روش نيكى را اتخاذ مي‌نمايد بر خلاف طبع خود مشكلات اطاعت را تحمل مي‌كند و صبر مي‌نمايد پس او برتر است. (بحارالانوار، ترجمه ج 67 و 68، ج‌2، ص 381)

 خوش اخلاقی چيست؟

از امام صادق عليه‌السلام سوال شد حد حسن خلق چيست؟ آن حضرت فرمود: تُلِينُ جانِبك و تُطِيبُ كلامك و تلْقى أخاك بِبِشْرٍ حسنٍ (معاني الاخبار، 253)؛ فرمود نرم بودن، پاكيزه سخن گفتن و با چهره خوب با برادر خود (ديگران) برخورد كردن. نرم بودن به معناي سختگيري نكردن و آسان گرفتن است كه نياز به طرز فكر درست دارد. علت بسياري از سختگيري‌هاي ما انديشه‌هاي غلط و باورهاي نادرست ما از زندگي و توقعات بالاي ما از ديگران است. تواضع، فروتني و آسان گرفتن امور دنيا مي‌تواند تاثير زيادي در خوش اخلاقي ما داشته باشد. آرامش، نيز عامل مهمي‌در نرمش ما در برابر اطرافيان ما دارد. كسي كه آرامش ندارد نمي‌تواند خوش اخلاق بماند. بسياري از اوقات، جدال و مشاجرات بيهوده ما، محصول اضطرابي است كه به دلايل مختلف تحمل مي‌كنيم. معمولا وقتي قرار است يك مجلس ‌ميهماني برپا كنيم با همسر و فرزندانمان دعوا مي‌كنيم. اگر بنا باشد به مسافرت برويم يكي دو روز قبل از سفر اخلاق خوبي نداريم و... به هر حال اضطراب وجود دارد؛ بايد ياد بگيريم كه در حين اضطراب، خودمان را كنترل كنيم و همواره توجه داشته باشيم كه نا آرامي‌از درون ما سرچشمه گرفته، پس اگر تحمل كنيم و آن را به ديگران منتقل نكنيم، به آرامش يافتن خودمان هم كمك كرده‌ايم. ما مي‌توانيم اضطراب و احساسات منفي را در درون خود پنهان كنيم و در اعمالمان بروز ندهيم و خوش اخلاقي را با تمرين به دست آوريم. احساسات بد تا زماني كه در اعمال ما بروز نكنند و در محدوده اختيارات ما نباشند، مسئوليتي را متوجه ما نمي‌سازند. تطيب كلامك: كلام پاكيزه نيز سبب خوش خلقي است. بخش بزرگي از اخلاق هر كسي مربوط به طرز سخن گفتن اوست. انسان حسود، پست، فتنه‌گر و... هيچگاه نمي‌تواند خوش اخلاق بماند زيرا نمي‌تواند با بزرگواري و با محبت سخن بگويد. و هُدُوا إِلى الطّيبِ مِن الْقوْلِ و هُدُوا إِلى‌ صِراطِ الْحميدِ (حج، 24)؛ آنان به گفتار نيك هدايت شده‌اند و به راه ستوده رهنمايى گشته‌اند. چهره خوب و بشاش داشتن هم در روايت از علامات خوش خلقي معرفي شده است. حقيقتا نوع ارتباط عاطفي ما با ديگران به حالت چهره ما هنگام برخورد بستگي دارد. چهره‌اي كه مزين به تبسم باشد، علاقه، حوصله و نشاط را نشان مي‌دهد. چهره و حالت پيامبر خدا هنگام برخورد با مردم به گونه‌اي بود كه هر كسي با آن حضرت ديدار مي‌نمود گمان مي‌كرد عزيزترين فرد نزد رسول خداست بدون اينكه آن حضرت با زبان، ابراز محبت كند.

مقاله

جمع آوری و تدوین رسول غفارپور

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
Powered by TayaCMS