دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

زندگی سالم با روزی حلال

هدف اصلی دین اسلام، تربیت انسان‌ها و تأمین سعادت بشر در تمامی مراحل زندگی است.
زندگی سالم با روزی حلال
زندگی سالم با روزی حلال

هدف اصلی دین اسلام، تربیت انسان‌ها و تأمین سعادت بشر در تمامی مراحل زندگی است. به همین دلیل دستورات تربیتی اسلام با توجه به نیازها و علاقه فطری بشر است و پیروی از دستورات اسلام نقش مهمی در پرورش فطری انسان دارد.

در تعالیم اسلام همان‌طوری که به خمس، زکات، قرض، هدیه، انفاق، نذر و قربانی تأکید شده است بارها به روزی حلال هم تأکید شده است و عمل کردن به این دستورات سعادت دنیوی و اخروی را برای مسلمانان به همراه دارد. طلب روزی حلال مهم‌ترین نقش را در زندگی اقتصادی یک مسلمان دارد. خداوند در قرآن کریم به بندگان خود برای به دست آوردن روزی حلال و استفاده از نعمت‌های خداوندی سفارش کرده است.

حضرت علی(ع) فرموده‌اند: یکی از نشانه‌های افراد با ایمان و پرهیزکار، طلب روزی حلال است. امام صادق(ع) این دعا را تعلیم داده‌اند و فرموده‌اند: از خدا در دنیا بی‌نیازی و عاقبت و در آخرت آمرزش الهی و بهشت را بخواهید.

خداوند در قرآن کریم فرموده‌اند: هرکسی از یاد من دوری کند در دنیا روزی‌اش تنگ می‌شود.

وقتی روزی حلال به زندگی انسان وارد می‌شود، تمامی اعضای خانواده از آن استفاده می‌کنند و در روح و روان همه اثر دارد. در اسلام سفارش شده است؛ با کسانی که درآمد ناسالم دارند، کمتر رفت و آمد کنید و اگر رفت و آمد می‌کنید تا حد امکان از مال او نباید، استفاده کنید.

مال حرام، منشأ نابودی و بدبختی انسان است. حرام‌خواری، زیاده‌خواهی و دست‌اندازی به اموال دیگران عامل مهمی در پریشانی، تنگدستی و ورشکستگی‌هاست. قانع نبودن به حق و حقوق خود، بلندپروازی و در نتیجه تلاش برای کسب مال بیشتر به هر شکل که باشد، موجب تنگدستی و ورشکستگی می‌شود. رسول خدا(ص) فرموده‌اند: هرکسی از راه غیرحلال مالی به دست آورد، توشه‌اش به سوی آتش است. وقتی لقمه‌ حرام در شکم کسی واقع شد، هر فرشته‌ای در آسمان و زمین او را لعنت می‌کند.

امام صادق(ع) فرموده‌اند: طلب روزی حلال را رها نکن؛ زیرا روزی حلال انسان را در دینش کمک می‌کند.

خداوند فرموده‌اند: هر کسی توجهی نکند که از چه راهی روزی و مال خود را به دست می‌آورد، من هم به او توجهی نمی‌کنم که از چه دری او را داخل آتش کنم.

رسول خدا(ص) فرموده‌اند: عبادت همراه با حرام‌خواری؛ مانند ساختمان بر روی شن و بر روی آب است.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS