سه گروه مورد نیاز هر جامعه

24 مهر 1396, 17:36

امام صادق (علیه السلام) فرمودند: «مردم تمامی بلاد از سه طبقه بی‌نیاز نیستند، تا در تنظیم امور دنیا و آخرت خود به آنان پناهنده شوند؛ پس اگر فاقد آن سه باشند، زندگی حیوانی ضعیفی خواهند داشت، اول: فقیهی که عالم و پرهیزگار باشد؛ دوم: حکومتی که خیرخواه و فرمانروا باشد؛ سوم: پزشکی که در کار خود بینا و مورد اعتماد مردم باشد» (تحف العقول، ص 321)

عَنْ اَبی عَبْدِالله (علیه السلام):

«لایَسْتَغْنی اَهْلُ کُلَِّ بَلَدٍ عَنْ ثَلاثَةِ یُفْزَعُ اِلَیْهِ فی اَمرِ دُنیاهُمْ وَآخِرَتِهِمْ فَاِنْ عَدِمُوا ذلِکَ کانُوا هَمَجاً، فَقیهٌ عالِمٌ وَرِعٌ وَاَمیرٌ خَیْرٌ مُطاعٌ وَطبیبٌ بَصیرٌ ثِقَةٌ»

(تحف العقول، ص 321)

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:

«مردم تمامی بلاد از سه طبقه بی‌نیاز نیستند، تا در تنظیم امور دنیا و آخرت خود به آنان پناهنده شوند؛ پس اگر فاقد آن سه باشند، زندگی وحشی و حیوانی ضعیفی خواهند داشت، اول: فقیهی که عالم و پرهیزگار باشد؛ دوم: حکومتی که خیرخواه و فرمانروا باشد؛ سوم: پزشکی که در کار خود بینا و مورد اعتماد مردم باشد»

توضیح:

«سه گروه مورد نیاز جامعه»

تمامی جوامع بشری جهت ادامه حیات توام با موفقیت و بهبودی خود ناگزیر از وجود سه گروه مهم می باشند که با فقدان آنها زندگی مسالمت آمیز بشری تبدیل به زندگی وحشی حیوانی خواهد شد.

دانشمندان یکی از آن سه طائفه هستند که پیشرفت علمی و مادی بشر نیازمند تلاش و مجاهدت آنان می باشد. البته در صورتی که علم آنها همراه معنویت و تقوا باشد، تضمین کننده آخرت مردم نیز خواهد بود.

گروه دیگر پزشکان و اطباء مورد اطمینان مردمند که با وجود آنان سلامت روح و جسم افراد اجتماع بشری تامین خواهد شد و خطر بیماریهای واگیر آنان را تهدید نخواهد کرد.

و بالاخره گروه سوم مدیران و حاکمان جامعه هستند که با وجود آنان نظام ملت و کشور حفظ خواهد شد. این مسئله به اندازه ای حائز اهمیت است که رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه وآله وسلم) دستور دادند به هنگام مسافرت اگر تعداد مسافران به سه نفر رسید، کسی را به عنوان مسئول انتخاب کرده از او اطاعت کنند. در روایت دیگری امام صادق (علیه السلام) فرمود:

«لَو بَقِیَت الاَرض بِغَیرِ اِمام لَساخَت»[1]

«هر گاه زمین بدون امام باشد از بین می رود»

این روایت ضمن اینکه از لزوم شجره طیبه امامت سخن می گوید، حیات زمین و اهل آن را بدون رهبر و امام قابل دوام نمی داند.

[1] اصول کافى، ج 1، ص 179.

جدیدترین ها در این موضوع

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25

پر بازدیدترین ها

خداشناسی در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده 8 آبان 1395, 19:20

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند . 8 آبان 1395, 19:23