لزوم احداث دانشگاه وقف

همایش ائمه جمعه و جماعات، روحانیون و فضلای استان تهران با محوریت «اهمیت وقف در اسلام، بهره‌وری و احیای موقوفات استان تهران» برگزار شد.

به گزارش خبرنگار فقه و حقوق ایسنا، در این مراسم که دوشنبه شب در حسینیه الزهرای سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی برگزار شد، حجت‌الاسلام والمسلمین حیدر مصلحی نماینده‌ی ولی فقیه و سرپرست سازمان اوقاف و امور خیریه طی سخنانی با بیان این‌که وقف و موقوفات به عنوان یک سرمایه‌ی عظیم مورد غفلت قرار گرفته است، تصریح کرد: وقف و موقوفات بزرگ‌ترین سرمایه‌ای است که روحانیت از ابتدا در اختیار داشته و بیشترین نقش را در شکل‌گیری تمدن اسلامی توسط روحانیت دارد.

وی احیای وقف و موقوفات را دو مقوله‌ی جداگانه برشمرد و افزود: وقف در تاریخ مکتب ما از جایگاه بسیار بلندی برخوردار است که نوع برخوردهای امیرالمومنین در رابطه با آن‌چه که آن را وقف قرار می‌داد گویای اهمیت این جایگاه است. مقوله‌ی وقف در همه‌ی مکاتب الهی بوده اما در طول تاریخ ما در دو مقطع بدترین وضعیت را داشته است.

مدیرکل اوقاف استان تهران، دکترین اقتصادی اسلام را وقف و دولت امام زمان (عج) را دولت وقف برشمرد و خاطرنشان کرد: احیای موقوفات به این معنی است که کاری کنیم، همه‌ی امور خیر به صورت رایگان در اختیار مردم قرار گیرد. اگر فرهنگ وقف را گسترش دهیم بار بزرگی را از دوش دولت اسلامی برداشته‌ایم. در این راستا لازم است رشته‌ی دانشگاهی در زمینه‌ی وقف در نظر گرفته شود و اصلا دانشگاه وقف احداث شود. در کتاب‌های درسی باید این مطلب را فرهنگ‌سازی کرد. برنامه‌ریزان آموزشی از ریزعلی خواجوی که مال دوران طاغوت است در کتاب‌های درسی نوشته‌اند اما یک کلمه راجع به فردی مانند میرزا علی‌اکبر قوام که 137 هزار هکتار زمین را وقف کرده است، نمی‌نویسند.

منبع: www.isna.ir

جدیدترین ها در این موضوع

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25

پر بازدیدترین ها

خداشناسی در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند . 8 آبان 1395, 19:23

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده 8 آبان 1395, 19:20