معرفی و نقد منابع عاشورا

کتاب معرفی و نقد منابع عاشورا به قلم سید عبدالله حسینی، با معرفی، نقد و بررسی منابع قیام امام حسین(ع) تلاش دارد تا آموزه های تشیع را از انگاره‌های واهی بزداید.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، کتاب معرفی و نقد منابع عاشورا به قلم سید عبدالله حسینی، تلاشی در جهت مقایسه، ارزیابی و دسته‌بندی منابع قیام عاشوراست که در آن کتاب‌هایی که از اواخر قرن اول تا قرن دهم هجری قمری درباره قیام حضرت سیدالشهدا(ع) نگاشته شده، مورد بررسی قرار داده و چون کتاب‌هایی که پس از آن، به ویژه در عصر قاجار در این‌باره نوشته شده از ارزش تاریخی بی بهره‌اند به بررسی آنها نپرداخته است.
این نوشتار در محورهای سیر مقتل نگاری، شناسایی، معرفی و ارزیابی منابع دست اول بر اساس نوع روایت یا گزارش، منابع مورد استفاده و جهت گیری های هر کدام، شناسایی و نقد روایات که شامل سندشناسی، جهت‌گیری‌ها، نقاط ضعف و قوت، مطالب اختصاصی و اشتباهات هر مقتل و گزارش نگاشته شده است.
این پژوهش در راستای بررسی و تبیین تاریخ و سیره اهل بیت(ع) و به منظور پیراستن اندیشه شیعه از نگره‌های نادرست و ارائه روش صحیح تحقیق شکل گرفته و بر آن است تا با شناسایی و نقد و بررسی منابع مربوط به واقعه عاشورا، راهی پیش روی اهل تحقیق و عاشوراپژوهان قرار دهد. برای همین به بررسی منابع دست اول تا قرن دهم هجری پرداخته و با کاوش در داده‌های آنها، امتیازات، برجستگی‌ها و ضعف و کاستی‌های آن‌ها را برشمرده است با این باور که دسته‌ای از خطاها و انحرافات پدید آمده در خصوص عاشورا، از آن جهت است که هنوز پایه و اساس بسیاری از منابع بر عاشوراپژوهان نامعلوم است.
نویسنده این اثر بر این باور است که مطالعات تاریخی، همچون دیگر دانش‌ها بر روش و اصول ویژه‌ای استوار است که تنها با پیروی از آنها می‌توان یافت‌های تاریخی را پذیرفت و به آنها اعتماد کرد. شناخت پدیده‌های تاریخی، بیش از هر چیز به شناخت منابع آن پیوند دارد و میزان اتقان و استحکام داده‌های تاریخی به میزان استفاده آنها از منابع است، از این رو هرگاه داده‌ای تاریخی از آبشخور منابع بی‌بهره باشد، از سطح داستان و حتی افسانه فروتر می‌رود.
نگاهی به منابع عاشورا، گزارش‌های تاریخی، گزارش‌های رجالی، گزارش های جعلی و غیر واقعی، گزارش‌های داستانی، گزارش های تخیلی، گزارش‌های جامع و علل و انگیره‌های تحریف عاشورا عناوین فصل‌های هشت گانه این کتاب است.
معرفی و نقد منابع عاشورا به قلم سید عبدالله حسینی با همت پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در 364 صفحه رقعی، در شمارگان 1400 نسخه برای نخستین بار در زمستان 86 منتشر شد.
منبع: خبرگزاری رسا

جدیدترین ها در این موضوع

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25

پر بازدیدترین ها

خداشناسی در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده 8 آبان 1395, 19:20

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند . 8 آبان 1395, 19:23