دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

منبر «سلونی» امام علی (ع)

No image
منبر «سلونی» امام علی (ع)

پرسش:

امام علي(ع) در خطبه يا منبر «سلوني قبل ان تفقدوني» چه پاسخ هايي را به سؤال هاي مخاطبين خود ارائه داده اند؟

پاسخ:

در چهار بخش قبلي پاسخ به اين سؤال، امام علي(ع) به سيزده پرسش مخاطبين خود پاسخ هاي حکيمانه اي فرمودند. اينک در ادامه دنباله بحث را پي مي گيريم.

14- سائل چهاردهم از گوشه ديگر مسجد کوفه برخاست و پرسيد: يا علي! ما در زندگي چگونه به جنگ با سختي ها برويم؟

اميرالمؤمنين علي(ع) فرمود:

1- به مشکلات زندگي تان زمان بدهيد تا با گذشت زمان، مشکل برطرف شود.

2- شرايط بدتر را در نظر بگيريد تا تحمل آن شرايط موجود بر شما آسان شود.

3- ديگران را شاد کنيد، غم را از دل ديگران برباييد تا خداوند نيز غم را از دل شما بربايد و مشکل شما را حل کند.

4- محرم رازي داشته باشيد و مشکلات تان را با او در ميان بگذاريد تا تسکين پيدا کنيد.

5- به نقطه هاي مثبت و زيباي زندگي خود بيانديشيد.

اين سؤال کننده هم جواب سؤال خود را گرفت و نشست.

15- سائل پانزدهم از گوشه ديگر مسجد کوفه برخاست و پرسيد:

يا علی! آن پديده چه بود که زنده اش، مي آشاميد و مرده اش هم مي خورد؟

اميرالمؤمنين علي(ع) فرمود: عصاي موسي؛ موقعي که شاخه اي بر روي درخت بود، می‌آشاميد و موقعي که عصا شد، سحر ساحران را بلعيد و خورد.

اين سؤال کننده هم جواب سؤال خود را گرفت و نشست.

16- سائل بعدي از گوشه ديگر مسجد کوفه برخاست و پرسيد:

يا علی! اول درختي که روي زمين روييده، کدام درخت بود؟

اول چشمه اي که روي زمين جاري شد، کدام چشمه بود؟

اول سنگي که بر روي زمين قرار گرفت، کدام سنگ بود؟

اميرالمؤمنين علي(ع) فرمود:

اول درخت، خرما بود که حضرت آدم آن را با خود از بهشت به زمين آورد و آن را کاشت و تمام خرماهاي عالم از آن اول درخت عالم پديد آمد.

اما اول چشمه اي که بر روي زمين جاري شد، آب حيات بود که هر کس آن را بياشامد، زنده خواهد ماند، چنانکه خضر پيامبر آن را نوشيد و زنده باقي ماند.

و اول سنگي که بر روي زمين قرار گرفت، سنگ حجرالاسود بود که حضرت آدم آن را از بهشت به دنيا آورد و بر آن زاويه خانه کعبه نصب کرد، ابتدا از برف سفيدتر بود، بعد در اثر حسرت دست زدن کفار و مشرکين به آن، سياه شد (لذا به آن مي گويند حجرالاسود سنگ سياه) سؤال کننده شانزدهم هم جواب سؤال خود را گرفت و نشست.

  روزنامه كيهان، شماره 21654 به تاريخ 1/4/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS