نگرشی نو به ملاکات احکام

انتشار کتاب " نگرشی نو به ملاکات احکام "
ملاکات احکام و شیوه‌های استکشاف آن، به قلم سید محمد علی ایازی و از سوی انتشارات پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی منتشر شد.
در این کتاب که زیر نظر پژوهشکده فقه و حقوق معاونت پژوهش دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم تهیه شده است، نویسنده در پژوهشی فراگیر و گسترده و با رویکردی به فلسفه فقه، به گونه‌ای منطقی و اصولی ملاکات احکام را مورد کنکاش و بررسی قرار داده است.
در مقدمه کتاب، مؤلف هدف و انگیزه خود را از انتخاب چنین موضوعی به طور مفصل توضیح داده است: « با مشخص شدن مقاصد شریعت می‌توان قلمرو فقه را مشخص کرد و فهیمد فقه تا چه جاهایی می‌تواند حضور داشته باشد و تا کجا مسؤولیت و راهبرد دارد... با شناخت دقیق اهداف شریعت و تشخیص مراتب و درجات و اولویت‌های آن می‌توان بسیاری از تعارضات فقهی را برطرف ساخت... بررسی ملاکات، نوعی نگرش زیربنایی به مباحث حقوق و احکام می‌دهد؛ نگرشی نو و بدیع، نگرشی که اندیشه فقیه را دگرگون و از جمود و ظاهرگرایی در نصوص دور می‌کند و زمینه تطبیق و مقایسه با حقوق بین المللی را فراهم می‌سازد... .»
مطالب کتاب در یک مقدمه و چهار فصل تنطیم شده و در مقدمه برای روشن شدن بحث، جایگاه موضوع مشخص، و بعد یکایک مفاهیم و واژه‌های مطرح در در کتاب توضیح داده شده است.
در فصل اول با عنوان سیر و تاریخچه سیر ملاکات، به سیر تاریخی بحث در بین اهل سنت و شیعه و نمونه‌ای از مباحث آن و تحولاتی که در طول قرن‌ها ایجاد شده، اشاره می‌شود.
در فصل دوم به شیوه برخورد قرآن و سنت و روایات اهل بیت(ع) با علل و ملاکات پرداخته شده است. در این قسمت نمونه‌هایی از روایات اهل بیت(ع) در باب تسرّی ملاکات، تسرّی علت حکم از اصل به فرع و همچنین استفاده از روش‌های دیگر در جهت تبیین مقاصد نشان داده می‌شود.
مبانی ملاکات احکام، عنوان فصل سوم است که در آن مبانی ملاکات احکام و اختلافاتی که میان اصولیان و فقیهان و حتی متکلمان شیعه و سنی وجود دارد، نقد و بررسی شده است. به گفته نویسنده، در حقیقت بیان این مبانی در این فصل، راه استدلال و بیان روش‌ها را باز می‌کند.
در فصل چهارم کتاب، روش‌های استکشاف ملاک و منقّح کردن قواعد آن از قبیل علت، تنقیح مناط، قیاس و استقرا بررسی شده و مسائل و مشکلات این موضوعات مورد کاوش قرار گرفته است.
کتاب ملاکات احکام و شیوه‌های استکشاف آن، با شمارگان 1400 نسخه و در 616 صفحه منتشر شده است.

جدیدترین ها در این موضوع

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25

پر بازدیدترین ها

خداشناسی در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده 8 آبان 1395, 19:20

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند . 8 آبان 1395, 19:23