کتاب معیار ثبوتی صدق قضایا منتشر شد

کتاب معیار ثبوتی صدق قضایا به قلم حجت الاسلام احمدحسین شریفی وارد بازار نشر شد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، کتاب معیار ثبوتی صدق قضایا از سوی انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) منتشر شد.

این اثر پژوهشی در قلمرو معرفت شناسی است که می‌کوشد در پنج فصل با روش علمی و منطقی به «چیستی ملاک ثبوتی صدق» پاسخی روشن و مستدل ارائه دهد.

فصل اول این کتاب به کلیات معناشناسی، با مباحث تفکیک چیستی، ملاک و معیار صدق، معناشناسی صدق، گسترده بحث صدق، قلمرو صدق و تعیین محل بحث، تنوع تئوری‌ها درباره معنای صدق، تئوری مطابقت، تاریخچه نظریه مطابق پرداخته است.

عنوان فصل دوم کتاب، «موصوف صدق» است و بررسی نظریه کواین، نظریه عرف زبان، رابطه قضیه و تصدیق ، دیدگاه ویلیام آلستون در مورد قضیه و موارد متعدد دیگر ذیل این عنوان بررسی شده است.

فصل سوم این کتاب با نام «مطابقت صدق قضیه با واقع» است که به بررسی مباحثی چون فاکت به عنوان مطابق صدق قضایا، دیدگاه ویتکنشتاین متأخر، دیدگاه راسل، اشکال دیویدسن و نقد و بررسی نظریه‌های فاکت‌های کلی(عام) و فاکت‌های شرطی پرداخته است.

نفس‌الامر به عنوان مطابق صدق قضایا عنوان فصل چهارم این کتاب است که دارای سرفصل‌های معناشناسی نفس‌الامر، انواع دیدگاه‌ها درباره نفس‌الامر، تفسیر مورد قبول در مورد نفس‌الامر، رابطه نفس‌الامر با خارج و ذهن، رابطه نفس‌الامر و اصالت وجود است.

فصل پنجم این کتاب به بررسی نسبت مطابقت پرداخته و نقد نظریه‌‌های بداهت، مطابقت به معنای مشابهت، مطابقت به معنای تماثل یا هم‌نمودی، تقریر راسل، مطابقت به معنای حکایت، توجه به چگونگی مطابقت مفردات قضیه با واقع را بیان کرده است.

کتاب معیار ثبوتی صدق قضایا به قلم حجت الاسلام احمدحسین شریفی در 335 صفحه با شمارگان 1500 نسخه در قطع رقعی برای نخستین بار در سال جاری از سوی انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) منتشر شد.

منبع: www.rasanews.com

جدیدترین ها در این موضوع

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25

پر بازدیدترین ها

خداشناسی در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند . 8 آبان 1395, 19:23

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده 8 آبان 1395, 19:20