3 آبان 1396, 11:57
قال الله عزوجل: « فأعلَم أنه لا اله الا الله وَاستغفر لذنبک و للمومنین»
خداوند متعال در قرآن کریم خطاب به پیامبرش حضرت ختمی مرتبت می فرماید: « بدان که خدایی جز خدای یگانه نیست و برای خودت و مومنین طلب استغفار و بخشش نما» ( سوره محمد(ص)، آیه 19)
مشکل انسانها وعلت نقص و نرسیدن به کمال آنها در این است که بدترین گناهان و مصیبتهای خود را فراموش می کنند. ولی هرگز کارهای خوبی را که انجام داده است را فراموش نمی کند. و علت این امر هم این است که انسان به کارهای خوب خود علاقمند است و پیوسته آنها را بازگو می کند. اما وقتی گناهی را مرتکب می شود، کم کم از یادش می رود و آنرا فراموش میکند و در صدد جبران آن هم بر نمی آید. به همین علت است که در روایات وتعالیم شیعی وارد شده است که اگر خیر خود را فراموش کنید واگر کار اشتباهی کردید، به یاد آن باشید و آنرا جبران کنید. زیرا تذکر خطا، وسیله استغفار و سبب انفعال است. ولی یادآوری کار خیر، زمینه غرور را فراهم می کند. گاهی انسان آنقدر کار خیر را بازگو می کند که کار خیرش پژمرده می شود.
در برخی از روایات اهل بیت(علیه السلام) آمده است که اگر شما کار خیری را انجام دادید، لازم نیست آنرا برای کسی بازگو کنید؛ مثل اینکه شما گلی را از بوستان بچینید و چند بار به آن دست بزنید. طبیعی است که این گل پژمرده می شود و عطر و زیبایی آن از بین می رود. ولی کار شر، مثل بوی بد است. باید در شیشه آن را برداشت تا بویش برود. یعنی به یاد آن باشید و هر چه زودتر در صدد جبران ان برآیید.[1]
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان