27 دی 1395, 8:53
(بدان اي سالک عزيز!) حال گرفتگي و قبضي که از ارتکاب اعمال قبيح به سالک دست میدهد و سالک در مقام سرزنش خود برمي آيد و به ملامت نفس برمي خيزد آن حال را حال حيا گويند. مرحوم فيض کاشاني مي نويسد: حيا از جمله احوال مقربان است. يعني حياي بيشتر، زيادت قرب الهي را به همراه دارد. هرکس که هنوز حال حيا را به دست نياورده است، يعني هنوز هيچ مرتبه از مراتب قرب را نيافته است. حيا آن است که باطن بنده از هيبت اطلاع خداوندي شديداً متأثر گردد. همان گونه که خداوند در سوره علق آيه 14 مي فرمايد: آيا انسان ندانست به اينکه خدا او را مي بيند؟ همچنين امام صادق(ع) در اصول کافي میفرمايد: حيا از ايمان است آن را که حيا نيست ايمان نيست. «لاايمان لمن لاحياء له»(1)
_______________________
1- مقامات معنوی، محسن بينا، ج2، ص53
روزنامه كيهان، شماره 21122 به تاريخ 13/5/94، صفحه 8 (معارف)
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان