رمضان؛ بهترین فرصت برای تعالی جامعه

ماه مبارک رمضان ، مطابق با روایت و مؤکدات دین مبین اسلام ، ماه ضیافت الهی در مسیر قرب الهی است . ضیافت ماه مبارک رمضان با ضیافتهای معمول ، عادی و انسانی بسیار تفاوت دارد، این میهمانی ، میهمانی عالم معنویت است و انسان به واسطه آن ، به سوی فضائل الهی بیش از پیش گرایش می یابد .
فضائل الهی، انسان را به عالم معنویت و ملکوت دعوت کرده و به گونه ای شایسته وی را به این عالم سوق می دهد، رمضان و عبادتهای این ماه از جمله فضائل انسان ساز هستند .
روزه یکی از اعمال شایسته و تأثیرگذار ماه مبارک رمضان که یکی از فلسفه های آن ایجاد نشاط در انسان و پرهیز از تمایلات نفسانی است، از دیگر تبعات ارزشمند روزه تهذیب و تزکیه نفس است .
پاک کردن روح و درون از آنچه موجب تاریکی و سیاهی است، نورانیت و صفای روح و روان را در پی دارد، اهل عرفان با روزه به نشاط قلبی رسیده و از تمام تاریکیهای درونی پاک می شوند .
تزکیه ، تهذیب ، نشاط روحی، ارتقاء معنویت و گام برداشتن در جهت قرب الهی و عالم ملکوت از نتایج ارزشمند رمضان است و در واقع می توان گفت ، فلسفه وجودی رمضان ایجاد این تحولات و سازندگی روحی انسانها است و چنانچه انسان به خوبی از فرصت ایجاد شده استفاده و ارزشهای این ماه را بشناسد، در پایان رمضان ، انسان آگاه دچار تحول عظیم و اساسی شده است .
در چنین شرایطی نقش مسئولان برای غنی تر کردن ایام ماه مبارک رمضان و فرهنگ سازی دینی بسیار تأثیرگذار و ارزشمند است، یکی از پربرکت ترین و تأثیرگذارترین ایام برای فعالیت در زمینه فرهنگ سازی دینی ، ماه مبارک رمضان است، چرا که بهترین فضا و مطلوبترین بستر معنوی برای فعالیتهای دینی و فرهنگی در این ماه وجود دارد .
اگر مدیریت فرهنگی در حوزه دین ، بخواهد تعالی جامعه را در دستور کار خود قرار دهد، هیچ زمینه ای بهترو سازنده تر از ماه مبارک رمضان و محرم وجود ندارد .
بر اساس آمار، طی ماه مبارک رمضان کمتر از هر زمان دیگر هنجارشکنی صورت می گیرد. مدیریت برنامه ریزی حوزه فرهنگ دینی باید تلاش کند از لحظه لحظه این ایام به منظور ارتقاء فرهنگ معنوی جامعه استفاده و مطمئن باشد نتایج ارزنده ای را کسب خواهد کرد .
البته شک نیست که فعالیتهای فرهنگی در این ماه باید با دقت نظر بیشتری انجام شوند ، در صورتی که داده های خوبی داشته باشیم بی تردید نتیجه آن و خروجی داده ها خوب و مطلوب است .
در ماهی که انسانها سرشار از معنویت و خداجویی هستند و جامعه از آسیب پذیری کمتری برخوردار است، می توان با فرهنگ سازی مناسب افراد اجتماع را در فضایی معنوی زیر چتر یک نظام معنوی به آرامش رساند .