13 مهر 1394, 13:51
استقلال و عزّت نفس
یکى از ویژگى هاى اخلاقى علاّمه محمودى، عدم وابستگى و اتّکا نداشتن به هیچ کس حتى مراجع تقلید است. وى در طى سال هاى اقامت در کربلا، نجف و قم، به هیچ کدام از مراجع منتسب نبوده است. با این که در برهه اى از زمان، از نظر معیشت، در تنگنا بود و برخى از دوستان اصرار داشتند که وى خود را به بعضى مراجع نزدیک کند، وى به هیچ وجه این پیشنهاد را نپذیرفت. او جهت نشر آثار و احیاى میراث مکتوب، دیگران را به این کار ترغیب مى کنداما هرگز براى رسیدن به این هدف، خود را وابسته دیگران نکرده است.
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان