دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اوصاف شيعه

No image
اوصاف شيعه

پرسش:

از منظر امام صادق(ع) سيماي يک شيعه حقيقي و راستين چه اوصاف و شاخص هايي دارد؟

پاسخ:

در بخش نخست پاسخ به اين سوال به شش مورد از اوصاف و شاخص هاي شيعيان حقيقي شامل: 1- دانش طلبي و تفقه در دين 2- کوشش و تلاش بسيار 3- تواضع و فروتني 4- صداقت و امانت داري 5- يکدلي و يک زباني 6- انطباق ظاهر و باطن پرداختيم. اينک در بخش پاياني دنباله مطلب را پي مي گيريم.

7- پذيرش سخن حق

از توصيه هاي مفضل بن عمر به جماعت شيعه اين بود که مي گفت از امام صادق(ع) شنيدم که مي فرمود: از سخن حقي که به شما گفته مي شود خشمگين نشويد و به اهل حق آنگاه که شما را آشکارا به آن فراخوانند کينه نورزيد زيرا مومن از حق هرگاه به آن فراخوانده شود برآشفته نمي شود.(بحارالانوار، ج 75، ص 382)

8- پرهيز از تحقير ديگران

مفضل بن عمر نقل مي کند؛ از امام صادق(ع) شنيدم که مي فرمود: فقيران شيعه آل محمد صلي الله عليه وآله را تحقير و جفا نکنيد.(بحارالانوار، ج 75، ص 382)

9- آنچه براي خود مي پسنديد براي ديگران بپسنديد

امام صادق(ع) به مفضل فرمود: تو را به شش خصلت سفارش مي کنم که آنان را به شيعيان من برساني. گفتم آنها کدامند اي سرور من. حضرت فرمود: اينکه آنچه براي خود مي پسندي براي برادر ديني خود نيز بپسندي.(همان، ج75، ص 250)

10- ضعيف نوازي

سدير صيرفي بر امام صادق(ع) وارد شد در حالي که گروهي از اصحاب نزد آن حضرت حضور داشتند. امام فرمود: اي سدير شيعيان ما پيوسته مورد عنايت و حفاظت الهي و پوشيده از گزند و ديد دشمن و مصون از گناه هستند. تا زماني که نسبت به خود و آنچه مربوط به آنان و آفريدگارشان است خوش بين باشند و نيت هايشان در رابطه با امامانشان درست باشد و به برادران ديني خود نيکي کنند و براي برآوردن خواسته هاي ضعيفانشان به آنان مراجعه نمايند و نيازمندانشان را صدقه دهند.(همان، ج65، ص153)

11- وفاي به عهد

بکر از امام صادق(ع) نقل مي کند که فرمود: قطعا از ميان شيعيان خود کسي را که به عهد و پيمان خود بسيار وفادار باشد دوست مي داريم.(همان، ج66، ص 397)

12- پرهيز از کمک به حاکمان ستمگر

مسعدبن صدقه گويد: از امام صادق(ع) درباره گروهي از شيعه پرسيدم که در کارهاي سلاطين وارد مي شوند و براي آنان کار کرده و ماليات جمع مي کنند و به آنان ياري مي رسانند. حضرت فرمود: آنان شيعه نيستند.(همان، ج14، ص 63)

13- جلب محبت براي اهل بيت(ع)

امام صادق(ع) به عبدالاعلي فرمود: به شيعيان سلام و رحمت خدا را ابلاغ کن و بگو: امام به شما فرمود: خدا رحمت کند بنده را که مودت و دوستي مردم را به سوي خود و به سوي ما جلب مي کند. بدين ترتيب که آنچه را آنان مي شناسند و خوب مي دانند اظهار مي دارد و آنچه را آنان خوش نمي دارند و بد مي شمرند در برابر آنان انجام نمي دهد.(پايگاه راسخون، 96/4/25)

همچنين آن حضرت به اصحاب خود مي فرمايد: براي ما(خاندان اهل بيت(ع)) زينت باشيد و مايه ننگ و عار ما نباشيد.(مشکاهًْ الانوار، ص 67)

14- پرهيز از دشمن تراشي

مفضل از قول امام صادق(ع) نقل کرده که فرمود: چگونه آنان از شيعيان ما به شمار مي روند، در حالي که درباره ما با دشمنانمان به نزاع و ستيزه گري برمي خيزند تا جايي که دشمني آنان را بيشتر مي سازند.(پايگاه راسخون، 96/4/25)

15- پرهيز از ظلم به مردم

امام صادق(ع) ضمن سفارشات خود به عبدالله بن جندب فرمود: اي پسر جندب! به شيعيان ابلاغ کن و به آنها بگو!: آن کسي که به مردم ظلم و ستم کند، پيرو و شيعه ما نيست.(تحف العقول، ص 314)

16- عيب جويي از خود و پذيرش انتقاد ديگران

امام صادق(ع) فرمود: سودمندترين چيز به حال انسان اين است که پيش از تذکر ديگران عيب خود را بجويد.(همان، ص 385)

همچنين در باب پذيرش انتقاد ديگران مي فرمايد: محبوب ترين دوستانم آن کسي است که عيوب مرا به من تذکر دهد و هديه نمايد.(بحارالانوار، ج75، ص 249)

 روزنامه كيهان، شماره 21676 به تاريخ 31/4/96، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʃ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (3)

ايجاز "حذف" آن است كه كلماتي را در كلام به واسطة وجود قرينه حذف كنند؛ مثل: «جاهدوا في الله حقّ جهاده» (حج: 78)؛ يعني في سبيل الله. آنچه مطلوب نظر بلغا و ادباست، ايجاز قصر است كه به واسطة رعايت آن، مراتب بلاغت تفاوت مي كند، و هر كس بيشتر اين نوع ايجاز را رعايت كند، بليغ تر و عظمت كلام او بيشتر خواهد بود. در آيات قرآن، ايجاز قصر بسيار است؛ از جمله: «الا له الخلق و الامر» (اعراف: 54) - «و اعّدو لهم ما استطعتم من قوّه» (انفال: 60).
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʂ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (2)

عرب پيش از نزول قرآن گاهي در شعر خود از اين تنوّع صورت بهره مي برد؛ امّا اغلب به دليل اسراف و تكرار، اين تنوّع آنان به ملال مي انجاميد. در نثر، چه مرسل و چه مسجّع، نيز چنين سلامت و رواني و حلاوتي كه در قرآن مشهود است، سابقه نداشت و در بهترين نثرهاي عرب عيبهايي يافت مي شد كه از سلامت و رواني تركيب آن مي كاست و امكان نداشت مثل قرآن قابل ترتيل باشند. اگر هم براي ترتيل آن پافشاري مي شد، بوي تكلّف از آن به مشام مي رسيد و از شأن كلام مي كاست.
برخی مستندات قرآنی نهج ‏البلاغه

برخی مستندات قرآنی نهج ‏البلاغه

وهمانا امامان تدبيركنندگان امر خداوند برمردمان وكارگزاران بربندگان اويند. كسي به بهشت نرود جز اينكه او را شناخته باشند و او نيز آنان را بشناسد و به آتش درنيايد جز آنكس كه منكر آنان بوده و ايشان نيز او را نپذيرفته و محرم ندانند.
Powered by TayaCMS