دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تالیفات ایت الله سید محمد مولانا(موسوی تبریزی)

No image
تالیفات ایت الله سید محمد مولانا(موسوی تبریزی)

تراوش قلم

مولانا در طول زندگانى ارزشمند خویش، از هر فرصتى در جهت نگارش و تألیف، سود جسته و حاصل این تلاش و کوششِ پى گیر، پیدایش آثار سودمندى است. ایشان در زمینه هاى فقه، اصول، فلسفه، کلام، رجال، تفسیر و ادبیات اثرات ماندگارى از خود به یادگار گذاشته است. برخى از آثار وى در زمان حیاتش به چاپ رسیده و برخى دیگر، بعد از وفات او توسط فرزند ارشدش حاج سید على مولانا چاپ و نشر یافته است.

آثار قلمى ایشان عبارت است از:

1. اثنا عشرة مسألة مهمة

2. الاجتهاد و التقلید

3. احکام الوصیة

4. ارشاد الانام فى اثبات النبوة العامة و الخاصة

5. الاستصحاب

6. براهین الحق فى عدة رسائل اصولیة و فقهیة([46])

این کتاب مشتمل بر حجیت خبر واحد، حجیتِ شهرت، قاعده ضرر، مسأله مالکیت عبد، تعیین حدود کعبه و تعیین ذکر رکوع و سجود است. این کتاب همراه با رساله «الحق و الحکم»، تألیف شیخ هادى تهرانى، در سال 1330 در تبریز به چاپ رسیده است.

7. تداخل الاغسال

8. التفسیر الوجیز([47])

این کتاب براى اولین بار در سال 1380هـ .ق. در قطع جیبى به چاپ رسیده و چاپ دوم آن با تحقیق مالک محمودى و با مقدمه آیت الله مولانا ـ نوه مفسر ـ در سال 1418هـ .ق. از طرف مؤسسه الامام المنتظر(عج) به زیور چاپ آراسته شده است.

9. حاشیة شرح الباب الحادى عشر

10. حاشیة شوارق الالهام فى الکلام

11. حاشیة فرائد الاصول

12. حاشیة على مباحث الالفاظ مِن الفصول

13. حاشیة قوانین الاصول

14. حکم الاستطراق

15. السِحْر و العلوم الخمسة المخفیّة

16. شرح تشریح الافلاک

17. طریق الهدایه فى علم الدرایة([48])

کتاب مذکور با تحقیق محمدرضا جدیدى، در دفتر سوم میراث حدیث شیعه، در سال 1378 به چاپ رسید.

18. الفرق بین الحق و الحکم

19. الفوائد الاربع عشرة فى المسائل الکلامیه و الحکمیة

20. قاعده لاضرر

21. القصر و الاتمام

22. الماء المستعمل فى دفع الخبث

23. مصباح الاعلام فى مدارک الاحکام فى الطهارة و الصلاة([49])

24. مصباح السالکین و زاد المسافرین فى معرفة القبلة([50])

این کتاب در سال 1349 به چاپ رسیده است.

25. مصباح الوسائل فى شرح الرسائل([51])

26. مفتاح المطالب فى شرح المکاسب([52]) (دو جلد). جلد اول این کتاب، در سال 1340، توسط حاج سید على مولانا به چاپ رسیده است.

27. رسالة فى نصاب النقدین و الغلاّت.

28. رسالة فى کیفیة تعلقِ الخمس بالعین

29. رسالة فى المسائل المتفرقه

30. رسالة فى بیان احکام الوقوفین فى الحج

31. رسالة فى حکم الولایة من قبل الجابر

32. رسالة فى حکم ما جعل طریقاً عدوان

33. رسالة فى الانفحة و حکمه

34. رسالة فى بعض مهمات سائل القصر

35. رسالة فى حکم الصلوة فى الشعرِ الملاصق لبدن المصلى و ثوبه([53])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

پيوند ناگسستني و همه سويه نهج البلاغه با قرآن کريم، از مسائل حائز اهميت است. يکي از مظاهر اين پيوند، اقتباس هاي قرآني نهج البلاغه است. اهميت بررسي اين اقتباس ها به چند امر باز می گردد: نخست، گونا‌گوني اقتباس هاي قرآني است. دوم، کارکردهاي متفاوت اين اقتباس ها.در اين نوشتار می ‌کوشيم با رويکردي تحليلي اين اقتباس ها را بررسي کنيم. گونه هاي اقتباس قرآني نهج البلاغه عبارت است از: اقتباس کامل، جزئي، متغير، اشاره اي و نهايتاً استنباطي.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʁ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (1)

قرآن، يگانه معجزة ماندگار بشريت است كه بر زبان انسان عالم كون و مكان جاري گشت و قلبها را متحول و مجذوب خود ساخت و اعتراف دوست و دشمن را به اعجاز خود واداشت. پس از كلام وحي، تنها كلامي كه توانست مافوق كلام خلق و مادون كلام خالق قرار گيرد، كلام علي (ع) بود؛ كلامي كه اعجاب بزرگ ترين اديبان را برانگيخت و آنان را از همانند آوري عاجز و ناتوان ساخت، و اين به علّت اثرپذيري آن از وحي بود. هدف ما از اين بحث، آشنايي اجمالي با برخي از جنبه هاي اين اثرپذيري در كلام علي (ع) است و اينكه كلام او داراي چه خصوصياتي است كه ما آن را متاثّر از وحي مي دانيم.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
Powered by TayaCMS