دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تدریس آیت الله سیّد حسین کوه کمری

No image
تدریس آیت الله سیّد حسین کوه کمری

حوزه درسى سیّد

ایشان در زمان استادش شیخ انصارى کُرسى تدریس بزرگى برپا کرد و به علت وسعت اطلاعات و خبرویت در تدریس فقه و اصول مشهور گردید. و معروف است که نزدیک به هفتصد و یا هشتصد [27] نفر از فضلا در درسش حاضر مى شدند، ولى به جهت احترام به شیخ درسش را مقدمه درس استاد قرار داده بود. اهتمام و جدیت عجیبى در درس و بحث داشت و کلاس درس را به ندرت تعطیل مى کرد.

اعتمادالسلطنة در خصوص تدریس بعد از شیخ ایشان مى نویسد:

آقاى سیّد حسین کوه کمرى، علاّمه ی اقران و محقق دوران بود. در میان تلامذه ی بزرگ شیخ الطائفه مرتضى انصارى، عدیل حجت الاسلام میرزاى شیرازى بود. بعد از وفات مشارالیه مجلس درس او در نجف اعتبار به هم رسانید و در اصول و فقه، اسلوبى سلیس و مشیى با اقتصاد داشت. به همین جهت شاگردان وى از سایر مجتهدان بیش تر است. [28]

اسامى برخى از شاگردان فاضل او چنین است:

1 ـ ابوالفضائل سیّد عزیزالدین زنجانى (پدر بزرگ آیت الله سیّد عزالدین زنجانى) [29]

2 ـ سیّد ابراهیم دامغانى [30]

3 ـ سیّد احمد دماوندى [31]

4 ـ سیّد جعفر قزوینى [32]

5 ـ سیّد حسن علوى سبزوارى [33]

6 ـ سیّد حسن کاشانى [34]

7 ـ سیّد حسین آل طالقانى [35]

8 ـ سیّد زکریا قزوینى [36]

9 ـ سیّد صالح مجتهد اردبیلى [37]

10 ـ سیّد عبدالکریم لاهیجى [38]

11 ـ سیّد عبدالله بهبهانى [39]

12 ـ سیّد عبدالمجید گروسى، [40]

13 ـ سیّد على ایروانى [41]

14 ـ سیّد على جزائرى شوشترى [42]

15 ـ سیّد فتّاح سرابى [43]

16 ـ سیّد محمّدتقى طالقانى [44]

17 ـ سیّد محمّدتقى طباطبایى تبریزى [45]

18 ـ سیّد محمّدجواد آقامیرى دزفولى [46]

19 ـ سیّد محمّد شریف تقوى شیرازى [47]

20 ـ سیّد مرتضى موسوى خلخالى [48]

21 ـ شهید میرزا ابراهیم دُنبُلى خویى، [49]

22 ـ شیخ احمد تفرشى نجفى [50]

23 ـ شیخ اسماعیل برغانى [51]

24 ـ شیخ حسین جواهرى [52]

25 ـ شیخ حیدرعلى فروشانى اصفهانى [53]

26 ـ شیخ دخیل حچامى [54]

27 ـ شیخ عبدالرزاق انصارى دزفولى ، [55]

28 ـ شیخ عبدالصمد دیزجى زنجانى ، [56]

29 ـ شیخ عبدالهادى مازندرانى [57]

30 ـ شیخ على تبریزى [58]

31 ـ شیخ على جواهرى بعلاوى [59]

32 ـ شیخ على منتفکى [60]

33 ـ شیخ محمّدباقر دماوندى [61]

34 ـ شیخ محمّد سن ممقانى [62]

35 ـ شیخ محمّدحسین قائنى [63]

36 ـ شیخ محمّدحسین قمشه اى کبیر [64]

37 ـ شیخ محمّدصادق نراقى [65]

38 ـ شیخ محمّدصالح استرآبادى [66]

39 ـ شیخ محمّد طه نجف تبریزى [67]

40 ـ شیخ محمّد على خونسارى نجفى [68]

41 ـ شیخ میرزا محمّد همدانى جولانى [69]

42 ـ ملاّ ابوطالب خویى [70]

43 ـ ملاّ احمد ترشیزى [71]

44 ـ ملاّ احمد شبسترى [72]

45 ـ ملاّ احمد کوزه کنانى تبریزى [73]

46 ـ ملاّ احمد مراغى [74]

47 ـ ملاّ على دماوندى [75]

48 ـ ملاّ على علیارى تبریزى [76]

49 ـ ملاّ محمّد فاضل شربیانى [77]

50 ـ میرزا ابوطالب زنجانى [78]

51 ـ میرزا ابوطالب زنجانى تهرانى [79]

52 ـ میرزا جواد مجتهد تبریزى [80]

53 ـ میرزا حبیب الله هاشمى خویى [81]

54 ـ میرزا حسن مجتهد تبریزى [82]

55 ـ میرزا حیدرعلى علیارى تبریزى، [83]

56 ـ میرزا موسى تبریزى [84]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

No image

سید حسین کوه کمری

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

پيوند ناگسستني و همه سويه نهج البلاغه با قرآن کريم، از مسائل حائز اهميت است. يکي از مظاهر اين پيوند، اقتباس هاي قرآني نهج البلاغه است. اهميت بررسي اين اقتباس ها به چند امر باز می گردد: نخست، گونا‌گوني اقتباس هاي قرآني است. دوم، کارکردهاي متفاوت اين اقتباس ها.در اين نوشتار می ‌کوشيم با رويکردي تحليلي اين اقتباس ها را بررسي کنيم. گونه هاي اقتباس قرآني نهج البلاغه عبارت است از: اقتباس کامل، جزئي، متغير، اشاره اي و نهايتاً استنباطي.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
Powered by TayaCMS