دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تفاوت ميان شيعه و محب

No image
تفاوت ميان شيعه و محب

برگرفته از: بحارالانوار، ج 68، ص 158 و 159

امام رضا(ع) در خراسان ظاهرا وليعهد مأمون بود. جمعي از شيعيان براي ديدار آن حضرت به خراسان آمدند، ولي آن حضرت اجازه نمي داد. آنها دو ماه پي در پي روزي دو بار به در خانه آن حضرت آمده و اجازه ورود مي طلبيدند. امام هم مي فرمود: من فعلااشتغال دارم و به آنان اجازه ورود نمي داد. سرانجام آنان به دربان گفتند: از جانب ما به امام عرض کن: ما از شيعيان شما هستيم و از بلاد دور آمده ايم و مکرر اجازه خواسته ايم و جواب منفي داده ايد. اگر بدون ملاقات با شما به وطن بازگرديم نزد مردم شرمنده و سرافکنده خواهيم شد.

دربان پيام آنان را به امام ابلاغ کرد و امام فرمود: به آنان اجازه ورود بده.

آنان به محضر حضرت رسيدند و پس از احوالپرسي عرض کردند: اي پسر رسول خدا، چه شده که ما به اين بي مهري و خفت و خواري افتاده ايم و پس از آن همه بي اعتنايي و عدم اجازه شما، ديگر براي ما آبرويي نمانده، علت آن چيست؟

امام رضا(ع) فرمود: اين آيه را بخوانيد: و ما اصابکم من مصيبه فبما کسبت ايديکم و يعفو عن کثير. هر مصيبتي که به شما مي رسد به خاطر اعمالي است که انجام داده ايد و بسياري را نيز عفو مي کند. (شوري- 30)

آنان عرض کردند چرا نسبت به ما بي اعتنا هستيد؟

امام رضا(ع) فرمود: براي آنکه شما ادعا مي کنيد که از شيعيان اميرمومنان علي(ع) هستيد ولي در بيشتر اعمال با دستورهاي آن حضرت مخالفت مي نماييد... و در انجام فرايض کوتاهي مي کنيد و در رعايت حقوق برادران سستي مي کنيد، اگر شما به جاي شيعه بگوييد ما از دوستان اولياي خدا و دشمن دشمنان آنان هستيم شما را در اين قول رد نمي کنم، ولي شما ادعاي مقام ارجمند (شيعه) مي کنيد، اما ادعاي شما با اعمال شما سازگار نيست، شما راه هلاکت را مي پيماييد، مگر اينکه با توبه و انابه ضايعات گذشته خود را جبران کنيد.

آنان گفتند: ما استغفار و توبه مي کنيم، و از اين پس خود را دوستان شما و دشمن دشمنان شما مي دانيم.

امام رضا(ع) فرمود: آفرين بر شما اي برادران و دوستان من! آنگاه امام از آنان احترام شايان کرد و آنان را نزد خود نشانيد و سپس به دربان خود فرمود: چند بار از ورود آنان جلوگيري کردي؟

او عرض کرد: شصت بار. امام به او فرمود: شصت بار نزد آنان بيا و به آنان سلام کن و سلام مرا به آنان برسان، خداوند به خاطر استغفار و توبه آنان را آمرزيد و آنان و بستگان آنان را به خاطر دوستي شان با ما مشمول کرامت و لطف خاص قرار داد، و به آنان از غذاها و اموال زياد بده و گرفتاري آنان را بر طرف نما.

روزنامه كيهان، شماره 21294 به تاريخ 11/12/94، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʃ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (3)

ايجاز "حذف" آن است كه كلماتي را در كلام به واسطة وجود قرينه حذف كنند؛ مثل: «جاهدوا في الله حقّ جهاده» (حج: 78)؛ يعني في سبيل الله. آنچه مطلوب نظر بلغا و ادباست، ايجاز قصر است كه به واسطة رعايت آن، مراتب بلاغت تفاوت مي كند، و هر كس بيشتر اين نوع ايجاز را رعايت كند، بليغ تر و عظمت كلام او بيشتر خواهد بود. در آيات قرآن، ايجاز قصر بسيار است؛ از جمله: «الا له الخلق و الامر» (اعراف: 54) - «و اعّدو لهم ما استطعتم من قوّه» (انفال: 60).
Powered by TayaCMS