دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

توحيد، مهم‌ترين پيام بعثت

No image
توحيد، مهم‌ترين پيام بعثت

از طلوع خورشيد اسلام و انقلابِ عظيم پيامبر آن، حضرت محمد (ص)، هزار و چهارصد و اندي سال مي‌گذرد. از آن زمان تاكنون، تاريخِ جهان پي‌درپي ورق خورده و رويدادهاي گوناگون و دگرگوني‌هاي حيرت‌انگيز، چهره‌اي تازه به آن بخشيده است، آن چنان كه شيوه هميشگي گذشت زمان است. نوها به كهنگي گراييده و كهنه‌ها به اعماق فراموشي ذهن‌هاي تاريخ پيوسته است اما اين حقيقت كه محمد(ص) نجات‌دهنده بزرگ بشر بود و آيينش آيين زندگي، هر زمان از زمان ديگر روشن‌تر مي‌درخشد؛ چراكه او جاودانه‌ترين تمدن‌ها را بنيان نهاد، زندگي‌سازترين فرهنگ‌ها را گُسترد و انسان‌پرورترين ارزش‌هاي اخلاقي را نهادينه كرد. درود بي‌كران خداوندي بر روان پاك او باد. بیست و هفتم ماه رجب المرجب، سالروز بعثت خاتم پيامبران حضرت محمد بن عبدالله (ع) است. در مأجراي بعثت حضرت پيامبر، نقل‌هاي متفاوتي روايت شده است. اعتقاد مشهور علماي شيعه بر اين است كه بعثت حضرت رسول اكرم در روز 27 رجب اتفاق افتاده است؛ البته درباره تاريخ دقيق بعثت پيامبر اكرم، ميان شيعه و سني اختلاف نظر وجود دارد. علماي سني مذهب تاريخ آن را در ماه رمضان ذكر مي‌كنند. برخي از علماي شيعه نيز معتقدند بعثت پيامبر در ماه رمضان بوده است. ولي‌بنابر قول مشهور در ميان علماي شيعه، 27 رجب تاريخ دقيق اين رويداد است.

  تنها شاهد زمينی

كوه «نور» در شمال مكه قرار دارد. در نقطه شمالي اين كوه، غاري است به قدر قامت يك انسان كه با گذر از سنگ‌هاي بسيار مي‌توان به آن رسيد. اين غار از آشناي صميمي خود، خاطرات بسيار دارد. امروز هم مردمان به عشق شنيدن اين سخنان، با رنج بسيار، خود را به آستان آن مي‌رسانند كه از او سرگذشت وحي را بپرسند. غار حرا نيز با زبانِ حال مي‌گويد، اينجا، عبادتگاه «عزيز قريش» است. او شب‌ها و روزهاي بسياري را به ياد دارد كه محمّد (ص) به اين مكان دور از غوغا مي‌آمد تا با خداي خويش خلوت كند. او دل گفته‌ها، حرف‌ها و اشك‌هاي محمّد را ديده و هرگز آن شب رازانگيز را كه جبرئيل براي نخستين‌بار، پيام وحي خدا را بر محمّد مي‌خواند، از ياد نخواهد برد. او (غار حرا) تنها شاهد زميني بعثت محمّد است.

 جريان بعثت از زبان معصومين(ع)

حضرت علي(ع) نقل مي‌كند؛ پيامبر اسلام پيش از بعثت در غار حرا به عبادات و اعتكاف‌هاي طولاني مشغول بودند. وي گاه و بيگاه و در روزهاي مختلف روانه حرا مي‌شد، و در آنجا به خلوت و تفكر و عبادت مي‌پرداخت و پس از فرود از حرا نخست به كنار كعبه مي‌رفت و پس از طواف، رهسپار خانه خويش مي‌شد. با نزديك شدن پيامبر(ص) به چهل سالگي، دوره‌هاي عبادت و اعتكاف ايشان بيشتر و طولاني‌تر مي‌شد. در يكي از روزهاي عبادت در حرا جبرئيل نازل شد و لوحي را در مقابل ديدگان وي گرفت و گفت بخوان، محمد(ص) كه دچار حيرت و شگفتي شده بود پاسخ داد، خواندن نمي‌دانم. بار ديگر گفت: بخوان، محمد(ص) باز پاسخ داد كه خواندن نمي‌دانم. جبرئيل بار ديگر تكرار نمود كه بخوان، اين‌بار محمد(ص) گفت: چه بخوانم؟ جبرئيل آيات زير را بر او خواند و او نيز آنها را تكرار كرد: «اقْرأْ بِاسْمِ ربِّك الّذِي خلق، خلق الْإِنسان مِنْ علقٍ اقْرأْ و ربُّك الْأكْرمُ الّذِي علّم بِالْقلمِ علّم الْإِنسان ما لمْ يعْلمْ».  امام هادي(ع) نيز در اين باره مي‌فرمايد: «هنگامي كه محمد(ص) تجارت شام را ترك گفت، هر روز به كوه حرا مي‌‌رفت و از فراز آن به آثار رحمت پروردگار مي‌نگريست و از آن چه مي‌ديد، به ياد عظمت خداي آفريننده مي‌افتاد و آن‌ گاه با روشني خاصي به عبادت خداوند مشغول مي‌شد. چون به چهل سالگي رسيد، خداوند، دل او را بهترين، روشن‌ترين و خاضع‌‌ترين دل‌ها يافت. در آن لحظه‌ها، جبرئيل به سوي او آمد و بازوي او را گرفت و تكان داد و گفت: بخوان. گفت: چه بخوانم؟ جبرئيل گفت: ‌اي محمد! بخوان به نام پروردگارت كه تو را آفريد. پس جبرئيل، رسالت خود را به انجام رسانيد و به آسمان‌‌ها بالا رفت و محمد نيز از كوه فرود آمد. 

 توحيد مهم‌ترين پيام بعثت

توحيد، اصلي‌ترين و مهم‌ترين پيام بعثت است. فراگيري اين اصل چنان گسترده است كه اسلام به نام دين توحيد شناخته مي‌شود. در قرآن كريم، اصل توحيد، ساختار كلي همه آيات است و نخستين پيام همه پيامبران پيشين نيز اصل توحيد بوده است: آيه 25 سوره انبياء مي‌فرمايد: «پيش از تو هيچ پيامبري نفرستاديم، مگر آنكه به وي وحي كرديم كه معبودي جز من نيست، پس تنها مرا پرستش كنيد». از سوي ديگر، توحيد فقط راه‌حلي براي بحران‌‌هاي دوران جاهليت نبوده است. توحيد، شعار محض نيست. توحيد؛ يعني نفرت و دوري و نفي همه طاغوت‌‌ها. توحيد؛ يعني تكيه نكردن به هيچ قدرتي جز قدرت و عظمت‌الله. توحيد؛ يعني نپذيرفتن هيچ‌ گونه بي‌‌عدالتي. با اين وصف، از شخصي‌ترين رفتار انسان تا قانون‌‌گذاري براي حكومت جهاني، جايگاه اجراي اصل توحيد است. بدون توحيد و مبارزه با قدرت‌هاي بيگانه، تمدن امروز نه تنها ارزشي ندارد، بلكه سرعت سقوط انسان را چند برابر خواهد كرد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʃ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (3)

ايجاز "حذف" آن است كه كلماتي را در كلام به واسطة وجود قرينه حذف كنند؛ مثل: «جاهدوا في الله حقّ جهاده» (حج: 78)؛ يعني في سبيل الله. آنچه مطلوب نظر بلغا و ادباست، ايجاز قصر است كه به واسطة رعايت آن، مراتب بلاغت تفاوت مي كند، و هر كس بيشتر اين نوع ايجاز را رعايت كند، بليغ تر و عظمت كلام او بيشتر خواهد بود. در آيات قرآن، ايجاز قصر بسيار است؛ از جمله: «الا له الخلق و الامر» (اعراف: 54) - «و اعّدو لهم ما استطعتم من قوّه» (انفال: 60).
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʂ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (2)

عرب پيش از نزول قرآن گاهي در شعر خود از اين تنوّع صورت بهره مي برد؛ امّا اغلب به دليل اسراف و تكرار، اين تنوّع آنان به ملال مي انجاميد. در نثر، چه مرسل و چه مسجّع، نيز چنين سلامت و رواني و حلاوتي كه در قرآن مشهود است، سابقه نداشت و در بهترين نثرهاي عرب عيبهايي يافت مي شد كه از سلامت و رواني تركيب آن مي كاست و امكان نداشت مثل قرآن قابل ترتيل باشند. اگر هم براي ترتيل آن پافشاري مي شد، بوي تكلّف از آن به مشام مي رسيد و از شأن كلام مي كاست.
برخی مستندات قرآنی نهج ‏البلاغه

برخی مستندات قرآنی نهج ‏البلاغه

وهمانا امامان تدبيركنندگان امر خداوند برمردمان وكارگزاران بربندگان اويند. كسي به بهشت نرود جز اينكه او را شناخته باشند و او نيز آنان را بشناسد و به آتش درنيايد جز آنكس كه منكر آنان بوده و ايشان نيز او را نپذيرفته و محرم ندانند.
Powered by TayaCMS