دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

جامعه شناسی دینی و طبقات اجتماعی‌

No image
جامعه شناسی دینی و طبقات اجتماعی‌

جامعه شناسي ديني، طبقات اجتماعي‏

امیر محمد رنجبران

قرآن کریم در مورد تاریخ اقوام گذشته به امت ها، قریه ها، اقوام و گروه هایی اشاره و ویژگی‌های آنان را از یکدیگر متمایز می‌کند. بعضی از این طبقات «مومنین» و گروندگان به پیامبران الهی اند و برخی گروه‌ها و طبقاتی هستند که در مقابل وحی و رسالت انبیا ایستادگی کرده و به مخالفت و کفر ورزی برخاسته‌اند.‌

آیات نشان می‌دهد به طور کلی دو جریان اجتماعی در تاریخ وجود دارد که یکی از آن دو جریان با صفت حق توصیف شده و دیگری با صفت باطل. هر چند واژه حق و باطل از واژگانی است که قرآن، آن را در مصادیق گوناگون به کار برده است، ولی در مجموع در پدیده‌های اجتماعی حق بودن جریان، ملاک و معیاری برای شناخت طبقات وابسته به آن است. با دقت در آیات قرآن در می‌یابیم حق و باطل در بعد اجتماعی دارای مصادیقی است. یکی از این مصادیق همان طبقات و گروه‌های اجتماعی است که در قالب داستان‌ها و قصص قرآنی، عملکرد و موضع گیری‌ها و به تعبیری گفتار و رفتار آنان به روشنی بیان و عاقبت آنان نیز با توجه به عملکرد آنان در قبول و یا رد معیار حق ترسیم شده است.‌

به بیان دیگر، ملاک و سنجش رفتارها و عملکردهای گروه‌ها و طبقات اجتماعی در قرآن کریم ملاک قرب به خداست. قرب نتیجه رفتارها نیز است. از آنجا که طبقات اجتماعی یاد شده در قرآن کریم در جریان رفتارهای خویش در جامعه، هر یک بر اساس اعتقادات خود که در نهایت بر وفق جریان حق و یا برخلاف آن یعنی باطل حرکت کرده‌اند، خواه یا ناخواه دو طبقه اصلی را تشکیل داده اند. دو طبقه ای که نهایتاً یکی به توحید اجتماعی و دیگری به شرک اجتماعی منتهی شده است.‌

هر یک از این طبقات به دلیل پایبندی به نوعی ایدئولوژی و نوع رفتار اجتماعی خاص خویش صف بندی مشخصی را ایجاد کرده و با شدت رفتارها و تعمیق آن فاصله بین این دو طبقه بزرگ به جهت اجتماعی رو به تزاید می‌گذارد. این فاصله از آنجا که در یک واحد اجتماعی، به تلاش برای نفوذ در طبقه دیگر و یا کسب قدرت منجر می‌شد، موجبات تضاد و کشمکش اجتماعی را فراهممی آورد. تاریخ انبیاء (ص) بیانگر این معناست. علاوه بر این آگاهی‌های جمعی و روحیات هر طبقه و آشتی ناپذیر بودن جداول ارزش‌ها و تباین اساسی جهان بینی و در نتیجه رفتارها و عملکردهای اجتماعی هر طبقه موجب می‌شود که هر طبقه بکوشد طبقه دیگر را مضمحل کند. جنگ هایی که در طول تاریخ بین مشرکان و مسلمانان رخ داده ناظر بر این قضیه است. ‌

اعتقادات، گفتار و رفتار اجتماعی و نقش‌های ویژه ای که هر گروه اجتماعی در جامعه ایفا می‌کند، به میزانی که تحقق خارجی آن، حضور حاکمیت فرامین و دستورالعمل‌های اجتماعی، الهی باشد؛ طبقه متعلق به آن طبقه حق و طبقه مومنان هستند. همچنین به میزانی که تحقق خارجی عملکردها، حضور غیر خدا و یا طواغیت اجتماعی را باعث شود، وابستگان به آن طبقه باطل و یا طبقه کافران تشکیل می‌دهند. طرز تشخیص دیگر این دو طبقه این است که اهداف گروه مومنان و گروه حق در راه خدا و نجات و پیشرفت کل جامعه و انسان‌هاست ولی اهداف گروه باطل و کفار در مسیر سودجویی شخصی و استفاده از حقوق دیگر مردم در راه خود و منفعت جویی شخصی می‌باشد. مومنان و گروه حق سعی در برآوردن اصول و قوانین الهی و اجتماعی را در جامعه دارند ولی مشرکین و گروه باطل سعی در اجرای قوانین مستکبرانه و ضد مردمی را در جامعه دارند. در جامعه شناسی دینی، طبقات اجتماعی با معیار و ملاک حق سنجیده می‌شوند که بیانگر اوصاف و ویژگی‌های جریان الهی است.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

مطلب مکمل

کتاب جامعه برتر

کتاب جامعه برتر

کتاب «جامعه برتر» با نگاهی عمیق و نو در کلمات گهربار امیرالمؤمنین علیه السلام، بحث امر به معروف و نهی از منکر را مورد بررسی قرار داده است.

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʃ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (3)

ايجاز "حذف" آن است كه كلماتي را در كلام به واسطة وجود قرينه حذف كنند؛ مثل: «جاهدوا في الله حقّ جهاده» (حج: 78)؛ يعني في سبيل الله. آنچه مطلوب نظر بلغا و ادباست، ايجاز قصر است كه به واسطة رعايت آن، مراتب بلاغت تفاوت مي كند، و هر كس بيشتر اين نوع ايجاز را رعايت كند، بليغ تر و عظمت كلام او بيشتر خواهد بود. در آيات قرآن، ايجاز قصر بسيار است؛ از جمله: «الا له الخلق و الامر» (اعراف: 54) - «و اعّدو لهم ما استطعتم من قوّه» (انفال: 60).
Powered by TayaCMS