دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سیره تربیتی پیامبر(ص) و اهل بیت(ع)‌

تربیت انسان از موضوعاتی است که همواره مورد توجه جامعه های انسانی بوده است؛ زیرا نقش اساسی در رشد و تعالی فرد و جامعه دارد.
سیره تربیتی پیامبر(ص) و اهل بیت(ع)‌
سیره تربیتی پیامبر(ص) و اهل بیت(ع)‌
نویسنده: جواد پوریا

تربیت انسان از موضوعاتی است که همواره مورد توجه جامعه های انسانی بوده است؛ زیرا نقش اساسی در رشد و تعالی فرد و جامعه دارد. این نقش چنان برجسته و انکارناشدنی است که برخی گفته اند انسان بدون انسان نیز در گرو تربیت اوست. پیامبران، نخستین انسانهایی بوده اند که تربیت دیگران را از وظایف اصلی خود قرار دادند. خداوند آنان را برای هدایت مردم انتخاب و برای انجام این وظیفه، که همان تربیت مردم است، مبعوث کرد. پیامبران نیز با جدیت، علاقه و دلسوزی بدین کار می‌پرداختند و در این راه هر نوع سختی و گرفتاری را به جان می‌خریدند و در بسیاری از موارد از دادن جان نیز دریغ نداشتند، تا شاید بشریت را اندکی در مسیر تربیت و کمال پیش ببرند. نقش انبیا در تربیت و ترقی و تمدن بشری به اندازه ای است که می‌توان گفت اگر پیامبران و تلاشهای طاقت فرسای آنان نبود، خبری از تمدن و ترقی انسانیت نبود. ‌

خاتم پیامبران نیز از زمان برگزیده شدن به رسالت تا زمان رحلت، با تمام وجود به کار تربیت مشغول بود. علاقه او به تربیت و هدایت مردم و شفقت و دلسوزی‌اش به اندازه‌ای بود که تربیت نایافتگی مردم و گمراهی آنان خاطر ایشان را بسیار بیشتر از خاطر گمراهان و تربیت نایافتگان می‌آزرد. پیامبر اسلام(ص) از زمان برگزیده شدن به رسالت تا زمان رحلت با تمام وجود به کار تربیت مشغول بود. ایشان در کار تربیت چنان با مهارت و درایت عمل می‌کرد که در مدتی کوتاه کوششهای ایشان به بار نشست و مردمان را فوج فوج مجذوب خویش کرد. پس از پیامبر (ص) اهل بیت (ع) نیز راه ایشان را ادامه دادند و توانستند با تدبیر خود آموزه های ناب اسلام را در میان مسلمانان به رغم مخالفت حکومتها بگسترانند.‌

کتاب «سیره تربیتی پیامبر(ص) و اهل بیت(ع)»، به قلم «محمد داوودی» و «سیدعلی حسین زاده» تالیف و. به همت پژوهشگاه حوزه و دانشگاه منتشر شده است. در این کتاب سیره تربیتی پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) بررسی و اصول و روش های تربیتی نهفته در سیره آنان و در حیطه های تربیت فرزند، تربیت اعتقادی، تربیت عبادی، تربیت اخلاقی و تربیت علمی استخراج و تبیین شده است. بررسی سیره تربیتی پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) می‌تواند چراغی فراروی مربیان و والدین در تربیت نسلهای آینده بوده و آموزه های بسیاری را در خود داشته باشد و این همان هدفی است که مولفان کتاب «سیره تربیتی پیامبر و اهل بیت» در پی آن هستند. این کتاب در چهار جلد از سوی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه تدوین و منتشر شده است که به طور خلاصه در یک جلد و در قالب کتاب درسی از سوی انتشارات سمت منتشر شده است.‌

فصل اول این کتاب (درسی) با عنوان کلیات از سه مبحث تشکیل شده و به عنوان مقدمه ای ضروری برای مطالعه ادامه کتاب در آغاز آورده شده است. هر فصل این کتاب به بررسی مباحثی پیرامون سیره تربیتی پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) می‌پردازد که در آغاز هر یک، اهداف مرحله ای و آموزشی مباحث طرح شده در آن فصل نیز آورده شده است.

مقاله

نویسنده جواد پوریا

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʃ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (3)

ايجاز "حذف" آن است كه كلماتي را در كلام به واسطة وجود قرينه حذف كنند؛ مثل: «جاهدوا في الله حقّ جهاده» (حج: 78)؛ يعني في سبيل الله. آنچه مطلوب نظر بلغا و ادباست، ايجاز قصر است كه به واسطة رعايت آن، مراتب بلاغت تفاوت مي كند، و هر كس بيشتر اين نوع ايجاز را رعايت كند، بليغ تر و عظمت كلام او بيشتر خواهد بود. در آيات قرآن، ايجاز قصر بسيار است؛ از جمله: «الا له الخلق و الامر» (اعراف: 54) - «و اعّدو لهم ما استطعتم من قوّه» (انفال: 60).
Powered by TayaCMS