دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

محبت به همسر مظهر ربوبیت الهی

شاید پیمانی ارزشمندتر و مهم تر از پیمان همسری نباشد.
محبت به همسر مظهر ربوبیت الهی
محبت به همسر مظهر ربوبیت الهی
نویسنده: علی محمدخانی

شاید پیمانی ارزشمندتر و مهم تر از پیمان همسری نباشد. انسان به طور طبیعی گرایش به زوج و همسر دارد؛ زیرا آرامش و آسایش را تنها می‌تواند در سایه همسر تجربه کند. (روم، آیه 21، نور، آیه 32)

از پیامبر گرامی(ص) روایت است که فرمود: «حبب الی من دنیاکم ثلاث: النساء و الطیب و جعلت قره عینی فی الصلاه . از دنیای شما سه چیز مورد علاقه من قرار است. زنان، عطر و نور چشم من در نماز است. (محمدبن محمدالغزالی، احیاء علوم الدین، قاهره، مطبعه العثمانیه المصریه ، 3319، ج4، ص552 به نقل از نسائی از حدیث انس بن مالک؛ نیز محمدباقرمجلسی، بحارالانوار، ج76، ص141. روایت‌های 8 و 9، باب 91)

هواهای نفسانی، بدترین دشمن انسان

اصولا بر اساس آموزه‌های اسلامی، تمامیت ایمان به تمامیت محبت به همسر به ویژه در میان مردان است. مردان با محبت به زن جلوه‌هایی از مظهریت ربوبیت الهی را به نمایش می‌گذارند؛ زیرا خداوند محبت کامل است و انسان کامل کسی است که مظهر این نام الهی باشد. مرد با محبت خویش به همسرش این خدایی شدن خویش را به نمایش می‌گذارد. از امام صادق(ع) روایت است که فرمود: العبد کلما ازداد للنساء حبا ازداد فی الایمان فضلا؛ هرچه محبت مرد بر زن بیشتر گردد، بر فضیلت ایمانش افزوده می‌شود. (صدوق، من لایحضره الفقیه، ج3، ص152)

ازدواج موجب می‌شود تا نصف ایمان حفظ شود و با کارهای دیگر نصف دیگر حفظ می‌گردد. در حقیقت حفظ نصف ایمان در انسان به ازدواج است؛ زیرا بزرگترین دشمن انسان هواهای نفسانی و خواسته‌های شهوانی است که تسلط خواسته‌ها و شهوت‌های جنسی بویژه در مردان بیش از دیگر شهوات است. اگر مردی شهوت خویش را حفظ کند، انسان متقی است؛ زیرا بزرگ‌ترین دشمن انسان، هواهای نفسانی است که او را به سوی بی تقوایی می‌برد و ایمان را از دل او بر می‌کند. کسی که بر هواهای نفسانی تسلط یابد، بر بزرگترین مدعی خدایی پیروز شده و تسلط یافته است؛ چرا که بزرگ ترین دشمن بشریت همین هواهای نفسانی است که در درون آدمی او را وسوسه کرده و می‌کوشد تا بر او تسلط یابد. از این رو گفته‌اند: اعدی عدوک نفسک التی بین جنبیک؛ دشمن ترین دشمن تو همان نفس (هواهای نفسانی) است که در درون توست.بسیاری از انسان‌ها همین هواهای نفسانی خود را الهه و معبود خویش قرار می‌دهند: افرایت من اتخذ الهه هواه و اضله الله علی علم (جاثیه، آیه 32) بنابراین، اگر کسی از این هواهای نفسانی بگذرد و بر آن تسلط یابد، ایمان واقعی را تجربه کرده و از ضلالت رهایی یافته است. در این میان هواهای شهوانی جنسی قوی‌ترین و کارکشته ترین نیرویی است که در درون آدمی قرار دارد و هرکسی پشت شهوت جنسی را به زمین بمالد، پیروز میدان ایمان خواهدبود. از این رو گفته شده با ازدواج می‌توان این قدرت مهارنشدنی شهوت جنسی را مهار کرد و پشت آن را به خاک مالید و با آن نصف ایمان را حفظ کرد. محبت به همسر، به سبب اینکه کمک می‌کند تا مهمترین قدرت شهوانی مدیریت شود، موجب می‌شود تا آدمی به کمال ایمان نزدیک تر شود و از شرور نفس در امان ماند و احتمال گمراهی و ضلالت به شدت کاهش یابد.

مقاله

نویسنده علی محمدخانی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʃ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (3)

ايجاز "حذف" آن است كه كلماتي را در كلام به واسطة وجود قرينه حذف كنند؛ مثل: «جاهدوا في الله حقّ جهاده» (حج: 78)؛ يعني في سبيل الله. آنچه مطلوب نظر بلغا و ادباست، ايجاز قصر است كه به واسطة رعايت آن، مراتب بلاغت تفاوت مي كند، و هر كس بيشتر اين نوع ايجاز را رعايت كند، بليغ تر و عظمت كلام او بيشتر خواهد بود. در آيات قرآن، ايجاز قصر بسيار است؛ از جمله: «الا له الخلق و الامر» (اعراف: 54) - «و اعّدو لهم ما استطعتم من قوّه» (انفال: 60).
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʂ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (2)

عرب پيش از نزول قرآن گاهي در شعر خود از اين تنوّع صورت بهره مي برد؛ امّا اغلب به دليل اسراف و تكرار، اين تنوّع آنان به ملال مي انجاميد. در نثر، چه مرسل و چه مسجّع، نيز چنين سلامت و رواني و حلاوتي كه در قرآن مشهود است، سابقه نداشت و در بهترين نثرهاي عرب عيبهايي يافت مي شد كه از سلامت و رواني تركيب آن مي كاست و امكان نداشت مثل قرآن قابل ترتيل باشند. اگر هم براي ترتيل آن پافشاري مي شد، بوي تكلّف از آن به مشام مي رسيد و از شأن كلام مي كاست.
برخی مستندات قرآنی نهج ‏البلاغه

برخی مستندات قرآنی نهج ‏البلاغه

وهمانا امامان تدبيركنندگان امر خداوند برمردمان وكارگزاران بربندگان اويند. كسي به بهشت نرود جز اينكه او را شناخته باشند و او نيز آنان را بشناسد و به آتش درنيايد جز آنكس كه منكر آنان بوده و ايشان نيز او را نپذيرفته و محرم ندانند.
Powered by TayaCMS