دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پرورش فطرت خداپرستی و آموزش دین توسط والدین‌

No image
پرورش فطرت خداپرستی و آموزش دین توسط والدین‌

فطرت، خداپرستي، دين، والدين

مینا كمالی

انسان‌ها فطرتی خداپرست و خداجو دارند و همواره در زندگی اجتماعی خویش سعی در شناخت و پرستش خدا و خالق خود هستند. زمانی که در مشکلات و سختی‌ها گرفتار می‌شوند از خدا یاری و کمک می‌طلبند و در موفقیت‌ها و شادی‌ها همواره خدای خود را سپاس می‌گذارند. انسان‌ها می‌توانند با تفکر و تدبر از یک سو و تربیت و آموزش صحیح از سوی دیگر فطرت خداپرستی را در خود شکوفا و پرورش دهند. ‌

هر انسانی با فطرت خدا پرستی متولد می‌شود و خداوند صفت خداپرستی را در ذاتش قرار می‌دهد و با سرشتش می‌آمیزد. از این رو، هر کسی به سراغ معبودی می‌رود، هر چند بسیاری در تطبیق مصداق دچار اشتباه می‌گردند. خدای منان در مورد سرشت خدا پرستی انسان‌ها در سوره روم آیه 30 فرموده است: «فطره الله فطر النّاس علیها». فطرت خدایی است که مردمان را با آن آفریده است. فطرت الله یعنی توحید و یگانه پرستی است.

رسول گرامی اسلام می‌فرماید: «کلّ مولودٍ یولد علی الفطره یعنی النعرفه بانّ الله عزّوجلّ خالقه» هز نوزادی بر فطرت خدا پرستی متولد می‌شود، یعنی خدای عزو جل را پروردگار خویش می‌داند.‌پرورش این فطرت و سرشت پاک بر عهده والدین است. والدین باید در بیدارسازی و جهت دهی و پرورش این ودیعه خدایی بکوشند و آنان را چنان راهنمایی کنند که تمام شئون زندگی خویش را بر پایه تعالیم دین پی ریزی نمایند و با اعتقاد قلبی به آن رفتار کنند. ‌والدین، در آموزش دین نباید به تعلیم چند نمونه عبادت ظاهری اکتفا کنند، بلکه باید راهنمایی‌های سعادت بخش دینی را در تمام ابعاد زندگی فردی و اجتماعی فرزندان وارد نمایند و راه درستی و رستگاری را به آنان بشناسانند.‌ والدین آن گاه دلسوز حقیقی فرزندانند که بیش از آنچه در اندیشه دنیای فرزندان خود هستند، به فکر معنویات و آخرتشان باشند که سعادت و رستگاری این جهان نیز بدان وابسته است.‌همان طور که والدین به مسائل جسمی، روحی و رفاهی فرزند عنایت دارند، بسیار بیش از آن باید به مسائل معنوی و پایبندی او به دستورات اسلامی توجه کنند و با ملاطفت و عطوفت و اسلوب صحیح، عقاید دینی را به آنان بیاموزند و همه سئوالاتشان در این زمینه را با حوصله و گشاده رویی پاسخ دهند. نیز باید آنان را با احکام و فرایض اسلامی، بویژه نماز که ستون دین است، آشنا سازند. رسول مکرم اسلام فرموده است: «مروا صبیانکم بالصّلاه اذا کانوا ابناء سبع سنین» فرزندانتان را در هفت سالگی به نماز خواندن امر نمایید.‌

در صورتی که والدین در پرورش فطرت خدا پرستی و آموزش مذهب به فرزندانشان مسامحه نمایند و مبانی عقیدتی نو نهالان خویش را تحکیم نکنند، راهزنان فکری، فطرت پاک فرزندانشان را آلوده می‌سازند و عقاید باطل و انحرافی خویش را به عنوان عقاید درست به آنان تلقین می‌کنند و ایشان را نسبت به اصول و فروع دین بی علاقه می‌سازند.‌امام صادق(ع) می‌فرماید: «بادروا احدائکم بالحدیث قبل ان تسبقکم الیهم المرجئه» عقاید و احکام اسلامی را به کودکانتان بیاموزید، قبل از آنکه منحرفان از شما پیشی گیرند.‌ بر والدین است که فرزندانشان را با کلام روح بخش قرآن و تفکر و تدبر در معانی بلند آن آشنا سازند، چرا که قرآن کتابی است که در آن برنامه زندگی و اصول و قوانین الهی بیان شده است و افراد با یادگیری و به کارگیری این احکام در زندگی اجتماعی خویش، خوب و بد را از هم تمییز داده و بهترین مسیر را برای زندگی خویش انتخاب می‌نمایند، لذا بر والدین واجب است که فرزندان خود را با احکام این کتاب آسمانی آشنا سازند. والدین نباید در آموزش‌های مذهبی و تربیت دینی فرزندان خویش کوتاهی نمایند، بلکه با در نظر گیری سعادت و خوشبختی دنیوی و اخروی فرزندان خویش آنها را در این مسیر راهنمایی کنند.‌

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

پيوند ناگسستني و همه سويه نهج البلاغه با قرآن کريم، از مسائل حائز اهميت است. يکي از مظاهر اين پيوند، اقتباس هاي قرآني نهج البلاغه است. اهميت بررسي اين اقتباس ها به چند امر باز می گردد: نخست، گونا‌گوني اقتباس هاي قرآني است. دوم، کارکردهاي متفاوت اين اقتباس ها.در اين نوشتار می ‌کوشيم با رويکردي تحليلي اين اقتباس ها را بررسي کنيم. گونه هاي اقتباس قرآني نهج البلاغه عبارت است از: اقتباس کامل، جزئي، متغير، اشاره اي و نهايتاً استنباطي.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʁ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (1)

قرآن، يگانه معجزة ماندگار بشريت است كه بر زبان انسان عالم كون و مكان جاري گشت و قلبها را متحول و مجذوب خود ساخت و اعتراف دوست و دشمن را به اعجاز خود واداشت. پس از كلام وحي، تنها كلامي كه توانست مافوق كلام خلق و مادون كلام خالق قرار گيرد، كلام علي (ع) بود؛ كلامي كه اعجاب بزرگ ترين اديبان را برانگيخت و آنان را از همانند آوري عاجز و ناتوان ساخت، و اين به علّت اثرپذيري آن از وحي بود. هدف ما از اين بحث، آشنايي اجمالي با برخي از جنبه هاي اين اثرپذيري در كلام علي (ع) است و اينكه كلام او داراي چه خصوصياتي است كه ما آن را متاثّر از وحي مي دانيم.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
Powered by TayaCMS