دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اجتماعی خون نذر

به رغم آنکه نذر خون یکی از سنت‌های حسنه در ایام محرم و به ویژه روز عاشوراست، شواهد حکایت از آن دارد که بهتر است چنین نذری را در این روز ادا نکرد و برای مفید بودنش، آن را به روز‌های بعد موکول کرد.
اجتماعی خون نذر
اجتماعی خون نذر

قابل توجه آن‌هایی که «نذر خون» دارند؛

به رغم آنکه نذر خون یکی از سنت‌های حسنه در ایام محرم و به ویژه روز عاشوراست، شواهد حکایت از آن دارد که بهتر است چنین نذری را در این روز ادا نکرد و برای مفید بودنش، آن را به روز‌های بعد موکول کرد.

به گزارش «تابناک»؛ با از راه رسیدن ماه محرم، ادای نذر‌های مختلف در جامعه داغ شده است؛ نذر‌هایی که یکی از رایج‌ترینشان، نذر خون است. نذری برای کمک به بیماران که هر ساله در روز‌های محرم و به ویژه ایام تاسوعا و عاشورا، موجب شکل‌گیری صف‌های طولانی مقابل مراکز انتقال خون و ایستگاه‌های سیار این مرکز در شهر‌های مختلف می‌شود و اغلب با پدید آوردن بحث و سخن‌هایی همراه است.

طولانی بودن صف‌های اهدای خون و کندی پیشرفت این صف‌ها، مسائلی نیستند که همه اهدا کنندگان خون بتوانند با آن کنار بیایند؛ صف‌هایی که برخی توقع دارند با راه اندازی واحد‌های ویژه و بسیج امکانات، کوتاهش کنند؛ غافل از اینکه کوتاه کردن این صف‌ها به هیچ وجه اتفاق مناسبی نیست و تنها بر ضرر‌ها می‌افزاید.

موضوعی که ممکن است به نظر عجیب برسد، ولی واقعیت دارد؛ اما چگونه ممکن است افزایش شمار کسانی که خون می‌دهند، زیانبار باشد؟ مگر نه اینکه اهدای خون، پسندیده و پر فایده است که به پر کردن ذخایر خون و فرآورده‌های خونی در کشور منجر می‌شود که خیال همه را از تأمین نیاز‌های بیماران راحت می‌کند؟

برای رسیدن به پاسخ این پرسش ها، کافی است بررسی کوچک کرده تا دریابیم که عمر خون و فرآورده‌های خونی بسیار کوتاه است؛ آنقدر کوتاه که لازم باشد مدام صف‌های اهدای خون پر باشد و متقاضیان با حضور در آنها، نیاز‌های فراوان خونی در کشور را تأمین کنند؛ نکته‌ای کلیدی که نشان می‌دهد، چرا شکستن صف‌های انتقال خون در روز‌های تاسوعا و عاشورا اتفاق خوب و مفیدی نیست.

به عبارت بهتر، وقتی در روز‌های محرم و به ویژه تاسوعا و عاشورا، خیل متقاضیان برای ادای نذر خون روانه مراکز انتقال خون می‌شوند، خیلی بیش از ظرفیت این مراکز و نیاز کشور به خون و فرآورده‌های آن، خون گردآوری می‌شود و از آنجایی که عمر این محصولات کوتاه است، عملاً اغلب آن‌ها اصراف و هزینه استحصالشان هم به ضرر‌های رقم خورده افزوده می‌شود.

همه این‌ها در حالی است که می‌دانیم مردان هر بار پس از اهدای خون تا سه ماه نمی‌توانند خون اهدا کنند و این مدت برای زنان، چهار ماه است. این عامل موجب می‌شود که بسیاری با نذر خون، عملاً از صف اهدای خون در روز‌ها و ماه‌های منتهی به محرم باز بمانند و در نتیجه، خون و فرآورده‌های خونی در این روزها کاهش بیابد.

این در حالی است که می‌دانیم با شکلگیری صف‌های اهدای خون در روز‌هایی مانند عاشورا، عملاً خیل بزرگی از متقاضیان اهدای خون تا سه، چهار ماه آینده قادر به خون دادن نخواهند بود که این هم موجب کاهش ذخیره‌های خونی کشور خواهد شد و حتی ممکن است شرایط را بحرانی کند. اینجاست که می‌گوییم ادای نذر خون در روز عاشورا چندان اتفاق خوبی نیست، مگر آنکه نذر در این روز باشد و عمل به آن به بازه‌های بزرگتری موکول شود؛ مثل بازه پیشنهادی مسئولان سازمان انتقال خون برای اهدای خون از عاشورا تا اربعین.

پیشنهادی که عمل به آن می‌تواند منفعت‌های نذر خون را چندین برابر کرده، مانع از اتلاف خون و هزینه‌های استحصال و فرآورده‌گیری از آن شود، ذخایر این محصولات را در حد و اندازه قابل قبول حفظ کند و نزدیک‌تر به چیزی باشد که نذرکنندگان در دل می‌گیرند.

چرا خون ندادن در روز عاشورا بهتر است؟

سایت تابناک

تاریخ انتشار: 29 شهریور ماه 1397

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
Powered by TayaCMS